जिन्हे नाज है हिन्द पर वो आ जायें --- jinhe-naz-hai-hind-par-wo-aa-jayen

Recd on email this advertisement on school of corruption

2011-03-09T10:44:00.000-08:00

Recd on email this advertisement on school of corruption
Information on a brand new educational institution being established in India. Details are as below.
National Corruption Institute of India (NCII)
Affiliated to Indian Parliament
Listed on the World Corruption Index as the World’s Best C-School
Invites Applications for 3 Years' Undergraduate Bachelors Degree in Corruption (BC).
Earn your BC from the World’s Most Reputed Institute for Corruption Studies
OUR COMPREHENSIVE SYLLABUS INCLUDES:-
Financial Theory and Practice
· Transfer of funds through HAWALA for creation of MASS GHOTALA
· FINANCIAL NETWORKING - Movement of money through well engineered networks between State Party Units and Central Party Unit.
· Solicitation methods to increase donations towards Party Fund.
· Theory and application of Popular BRIBE concepts and methods like ‘Chai Pani’, ‘Parcel’, ‘Change’, ‘Gift Box’ , ‘Color TV’, ‘Foreign Trip’ and the ever popular ‘Children’s School Fees’
Public Relations (PR) and Media Management
· Learn how to be MISQUOTED BY THE MEDIA.
· Learn to say the right things to be QUOTED OUT OF CONTEXT.
· Excellent training in PARTY SPOKESMANOLOGY. Learn how to argue with spokespersons of other Parties on TV like Professor Manish Tewari and Professor Ravi Shankar Prasad.
· Develop skills for public gestures like NAMASTE, V-for-Victory and HAND WAVING.
· Learn the art of proving all allegations as “BASELESS AND POLITICALLY MOTIVATED”.
· Effectively refute STING OPERATIONS.
· Advanced course in proving that VIDEO FOOTAGE IS FALSE AND MANIPULATED.
Law and Order Module
In this module you will learn how to:
· Commit MURDER and RAPE
· Bring LOCAL POLICE under your control
· Get BAIL super fast if you are ever arrested
· Apply and get speedy ANTICIPATORY BAIL so you don’t get arrested in the first place!
· FIGHT ELECTIONS FROM JAIL! Special training lectures on this important topic will be handled by two authorities, viz., Visiting Professors Shahbuddin and Pappu Yadav!
Advanced Riotology
· Methods to build your own storage houses for HOCKEY STICKS AND WEAPONS to engineer riots.
· Identify and develop your own fuel depots for easy and widespread dispersal of RIOT FRIENDLY PETROL TANKERS
· Form effective partnerships with local liquor stores for easy procurement of ‘DESI DARU’ to get rioters high and ensure awesome rioting!
· Full study in CONTEMPORARY BUS BURNING. New age exciting methods for INSTANTANEOUS BUS COMBUSTION.
· Practicals and field work on Kashmir method of inciting riots through STONE THROWING.
· Actual rioting demonstrations under the expert tutelage of Professor Pravin Togadia.
Gain Extensive Knowledge from Our Faculty of World cl-ASS Professors
Special Modules on:
· ‘2G SPECTRUM – A Telecommunications Perspective’ - By Professor Andimuthu Raja
· ‘Flat Grabbing from Army Jawan’ - By Professor Ashok Chavan
· ‘The Correct Standard of Clean’ - By Professor Lalit Bhanot
· ‘Sports Medal or No Medal, in Corruption Always Get Gold Medal’ - By Professor Suresh Kalmadi
· ‘Application of Corruption on Non Human Species – Stealing Money for Cattle Fodder’ - By Professor Dr Laloo Prasad Yadav
· ‘Building A Corridor for The Taj Mahal Can Cost More Money than Building The Taj Mahal Itself’ - By Professor Mayawati Kumari.
· Agriculture & Food Supply ideal tools for major gains in Money supply by Sharad Pawar
· Also visiting professors from ITALY , "How to make money by connections only"
And Many Many More!!
SO FORGET B-SCHOOL!
BE COOL, JOIN C-SCHOOL.
NCII IS THE BEST
What a shame............Incredible Indian Council of Scamology.........
-------------------------------------------------------------------------------------------

Letter Rogatory

2011-02-27T05:27:00.001-08:00

LR (Letter Rogatory is a formal letter of request to a foreign Government/court), to provide certain information during investigation. Each country is sovereign and has its own criminal laws. Without a formal request for assistance in the matters of criminal investigation, the foreign country cannot set into motion the process for repatriation/providing relevant documents/other information required by the investigative agency in India.

DOPT (?) is the nodal department under the Ministry of Home affairs for all such matters. That is why it is routed through DOPT

सचिन जाधव IAS to आर. विनील कृष्णा IAS both Orissa cadre

2011-02-23T23:04:00.000-08:00

ओरिसातील मलकनगिरीचे जिल्हाधिकारी आर. विनील कृष्णा यांचे, त्यांच्यासमवेत असणारे अभियंता पवित्र माझी यांच्यासह, माओवाद्यांनी अपहरण केले. विनील यांचे मलकनगिरीतील काम असे आहे, की त्यांच्या सुटकेसाठी माओवाद्यांचा प्रभाव असूनही आदिवासीच रस्त्यावर आले आहेत. फक्त आदिवासीच नव्हे, तर सर्वदूर समाजही. नेमकं काय घडतं आहे तिथं? सुरक्षा न घेता विनील जंगलात गेले, हा आता मुद्दा होऊ पाहतोय. खरंच त्यांचं चुकलं? ओरिसातच आयएएस अधिकारी असणारे सचिन जाधव यांनी विनिलला उद्देशून लिहिलेलं हे खुलं पत्र. त्यांच्या परवानगीनेच येथे प्रसिद्ध करतो आहे.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

प्रिय विनील,

परवा मध्यरात्री एका जिल्हाधिकारी मित्राचा फोन आल्यापासून झोप उडालीय. म्हणाले, ‘माओवाद्यांनी विनीलला डिटेन केलंय’. फोन कलेक्टरांचाच असल्यामुळे बातमीची खातरजमा करण्याचा प्रश्नच नव्हता. मग निष्फळ फोनाफोनी सुरु झाली. काय झालंय हे समजून घेण्यासाठी फक्त. तपशील समजले. डिटेन नव्हे तर अपहरणच. पण उपयोग काय?

रात्री दोन वाजता एका मित्र एसपींचा (पोलीस अधीक्षक) फोन आला. माझ्याकडून त्यांना तपशील पाहिजे होते. मी काय कप्पाळ तपशील देणार? ते पूर्वी मलकनगिरीत एसपी होते. “कशाला असं सिक्युरिटी न घेता नक्षल भागात फिरता रे?” कळवळ्याने ते म्हणाले. त्यांची अस्वस्थता माझ्या लक्षात आली. तुझ्यावर सगळेच पोलीस वैतागले असले तर आश्चर्य नाही रे. तुझ्यावर आख्खी एस्टॅब्लिशमेंटच वैतागली असणार. अस्वस्थ करण्याची शक्ती घेऊनच जन्माला आलायस.

तू मयूरभंजमध्ये आयएएस प्रोबेशनर असतानाच एखाद्या कार्यकर्त्यासारखं स्वत:ला झोकून दिलं होतंस. मोटरसायकल घेऊन सिमलीपालच्या जंगलात वेळी-अवेळी एकटाच जायचास. आदिवासी पाड्यांवर फिरायचास. त्यांना जवळून बघायचास. त्यांच्यासाठी योजनांमध्ये, नियमांमध्ये अपवाद करण्यासाठी कलेक्टरांशी बोलायचास. आम्हाला सिमलीपाल दोनच गोष्टींसाठी माहीत होतं – पर्यटन स्थळ, आणि नंतर माओवाद्यांचा अड्डा. तू याच्या पलीकडे गेला होतास. वयाच्या पंचविशीतच. ही समज घेऊनच तू जन्माला आला होतास.

तुला एका ठिकाणी पोस्टिंग मिळालं, आणि त्याचवेळी कंधमाळमध्ये धार्मिक दंगली सुरु झाल्या. या दंगलींना आदिवासी विरुद्ध दलित असा कुठेही न सापडणारा रंग होता. सरकारला एक कलेक्टर, एक एस्पी आणि एक सबकलेक्टर हवा होता. टू फिक्स द थिंग. आणि चारच महिन्यांत तुला डिस्टर्ब करुन कंधमाळला पाठवला. तुम्ही तिघांनी तिथे अजोड कामगिरी केलीत. आंतरराष्ट्रीय निरीक्षकांचा पूर्वग्रहही तुमचे काम झाकोळू शकला नाही.

मलकनगिरी जिल्हाधिकारी पदासाठी तुझी निवड झाली तेंव्हा बऱ्याच जणांना आश्चर्य वाटले. एवढे चांगले काम करणाऱ्याला ही शिक्षा? हाच अनेकांचा प्रश्न होता. मलकनगिरीमध्ये कुणी पाय ठेऊ धजत नाही. नक्षलवाद्यांची अघोषित राजधानी. पण सुजाण मुख्यमंत्री इथे कर्तव्यकठोर अधिकारीच पाठवतात हे फार थोड्या जणांच्या लक्षात येते. तुझ्याअगोदर इथे नितीन जावळेंनी चांगल्या कामांचा पायंडा पाडून ठेवलेला होताच. तुझे ग्राऊंड बऱ्यापैकी तयार होते. तू त्यावर सुंदर बाग फुलवलीस. मलकनगिरीत आजमितीस तू जेमतेम एक वर्ष पूर्ण केलेस. लाल दिव्याच्या गाडीचे तुला कधीच आकर्षण नव्हते. मलकनगिरीत त्याची गरजही नव्हती तुला. नाडलेल्या आदिवासींना मदत करण्यासाठी तुला कशाचीच गरज नव्हती. मनासारखे काम करता येण्यासाठी तुला फक्त स्वातंत्र्य आणि एक यंत्रणा हवी होती. ती तुला मिळाली.

तुझ्या मनात या आदिवासींसाठी इतके प्रेम आहे की तुला भीती म्हणून काय ती नाहीच. या भागात दुसरा एखादा अधिकारी काय करेल? एकतर बाहेर पडायचे नाही. पडले तर हेवी सिक्युरिटी असल्याशिवाय नाही. आर ओ पी (रोड ओपनिंग पार्टी) आधी पुढे जाणार. लॅण्डमाइन्स तपासणार. साग्रसंगीत उपचार होणार. अर्धा दिवस त्यातच जाणार. मग आपलं भोज्जाला शिवून अधिकृत भेट उरकून अंधार पडायच्या आत आपल्या सुरक्षित ठिकाणी परत यायचं. पण तुझी रीतच न्यारी. तू आणि तुझा ड्रायव्हर. पीएसओ नाही, आरओपी नाही. हत्यार तर नाहीच नाही. जिथंपर्यंत गाडी जाईल तिथंपर्यंत जायचं. जिथं रस्ता संपेल तिथं तुला घ्यायला एखादा तहसीलदार, एखादा बीडीओ, एखादा इंजिनियर आलेला असायचा. मोटरसायकल घेऊन किंवा चालत. जेवण त्यांच्यासोबतच. सगळं एकदम शिवाजी महाराज स्टाइल. लोकांच्यात बसायचं. बोलायचं. आणि जे करता येण्यासारखं असेल ते लगेच करायचं. जे करता येण्यासारखं नाही, ते त्यांना समजावून सांगायचं.

हे एवढं आदिवासींसाठी खूप होतं. तू त्यांच्यासाठी वनवासात आलेला रामच जणू.

आदिवासी गांजलेले. एका बाजूने नक्षल. दुसऱ्या बाजूने पोलीस, सीआरपी. दोन्हीकडून मार. खायची मारामार. नक्षलवाद म्हणजे काय हे त्यांना कुठून समजणार? नक्षलींनी आदिवासींची पोथी बरोबर वाचलेली होती. त्यांची मनं जिंकायची त्यांना गरजच नव्हती. जे त्यांना जरा बरे वाटत, त्यांना ‘रिक्रुट’ करीत. बाकीच्यांचा काही फरक पडत नसे. अशा परिस्थितीत जिल्हाधिकारी स्वत: त्यांच्या पाड्यावर येत असेल तर त्यांना तुझ्यात देव दिसल्यास नवल नाही.

हे आम्हाला आज समजलं. तुला नक्षलवाद्यांनी पकडून नेल्यावर ज्या गावातून तुला त्यांनी नेलं, त्याच गावातल्या आदिवासींनी उत्स्फूर्त मोर्चे काढले, तुला सोडावा म्हणून. सगळं मलकनगिरी बंद आहे आज. कुणीही न सांगता. तू याआधी काम केलेला कंधमाळ जिल्हाही बंद आहे. तोही तसाच. उत्स्फूर्तपणे. ज्या आदिवासींसाठी काम करत असल्याचा दावा नक्षल करतात, त्याच आदिवासींनी नक्षलांना ठणकावून सांगितले, आमच्या कल्याणाची काळजी असेल, तर अगोदर कलेक्टरांना सोडा. आम्हाला तेंव्हा कळलं, तू काय आणि कसं काम करतोयस ते. आज सगळ्या राज्यात निदर्शने चालू आहेत. कलेक्टरसाठी नाही, तर विनीलसाठी.

एक फार मोठा विरोधाभास आज लोकांना पहायला मिळाला.

कुडमुल्गुमा नावाच्या दुर्गम ब्लॉकमध्ये तू गेला होतास. जनसंपर्क मेळाव्यासाठी. तिथं जाणं सोपंही नाही, आणि शहाणपणाचंही नाही. रस्त्या-रस्त्यावर सुरुंग लागलेले असतात. तू गेलास ते गाव तर भलतंच कुप्रसिद्ध. हे कुडमुल्गुमा त्याच भयावह बालिमेडा जलाशयाच्या जवळ, जिथे दोन वर्षांपूर्वी जवानांनी भरलेली आख्खी बोट नक्षल्यांनी बॉंबहल्ल्याने बुडवली होती. हा ‘त्यांचा’ इलाका. पंधरा ग्रामपंचायती त्यांच्या. या भागात सरकारी माणसानं यायचं नाही. पोलीस, सीआरपी तर लांब.

तू इथे जायचास. एकदा नाही, दोनदा नाही, नेहेमी. खरं तर तू इथेच, १५१ गावांवर, कट ऑफ गावांवर, तुझं लक्ष केन्द्रित केलंस. तू जाऊ लागलास, आणि लोकांनाही वाटलं इथं काम होतंय. इथल्या लोकांनी एकदा मागणी केली, आम्हाला ब्लॉक ऑफिस लांब होतंय, तर तू थेट त्या गावांमध्ये गेलास, आणि ब्लॉक ऑफिस आठवड्यातून एक दिवस तिथे, असं खरंच चालू केलंस देखील. लोकांमध्ये जसजसा प्रिय होत गेलास, नक्षली वेट अॅण्ड वॉच करत राहिले असावेत बहुदा, तुझा आत्मविश्वास वाढत गेला. तुला सिन्सिअरली वाटत होतं, इथं सरकार पोचलं नाही म्हणून नक्षलवाद आला. आता तो घालवायचा असेल, तर सरकार तिथं गेलं पाहिजे.

विनील, ज्या दिवशी तू गेलास तो दिवस इदचा होता. सरकारी सुट्टीचा. तू सुट्टी न घेता काम करत होतास. भीतीने सुनसान ओस पडलेले रस्ते पार करून तू सिलेरू नदीच्या काठी गेलास. तिथून बोटीने नदी ओलांडून त्या गावी पोहोचलास. का, तर सरकार गावांत पोचलं पाहिजे यासाठी. शिबिर झालं. लोकांचे समाधान केलंस. वनाधिकाराचे दाखले वाटलेस. पेन्शन दिलीस. आवास योजनेचे लाभ दिलेस. मग एका स्वयंसेवी संघटनेच्या कार्यकर्त्याने तुला आग्रह केला, “सर, इथे जनतापै गावात विद्युतीकरणाचं काम बघायला चला.” आणि तू विनाविलंब गेलासही. मोटरसायकलवर. सोबत फक्त दोन ज्युनिअर इंजिनियर घेऊन. जंगलात. खोल गुहेत जणू. जिथून परत आलेली पावलं दिसत नाहीत. तुझे एकूणच स्वयंसेवी संघटनांवर भाबडे प्रेम आहे. त्या लोकांनी तुला परत पाठवलेच नाही. एका इंजिनियरला परत पाठवले – असं सांगून की, ‘आम्ही सरांची काळजी घेतो, तू जाऊन सरकारला ही चिठ्ठी दे, सांग अठ्ठेचाळीस तास, आमच्या मागण्या आणि कलेक्टरचे प्राण.’ तुझे डोळे बांधून तुला चालवत सहा जण जंगलात घेऊन गेले.

आजही तुला चालवलंच जातंय. रोज वेगळ्या ठिकाणी. जागा बदलत. का, तर तुझ्या सुटकेसाठी सारं काही पणाला लावू पाहणाऱ्या आदिवासींनाही ते शक्य होऊ नये. असं म्हणतात की, त्यांनी आता मोर्चेबांधणीही केली आहे.

विनील, तू म्हणायचास, या लोकांसाठी काम करायला मला पाठवलंय, मी ते करतोय, हे लोक मला कसा काय अपाय करतील? तुझा विश्वासघात झाला दोस्ता.

आता आज बऱ्याच जणांच्या मनात काय विचार सुरू असतील ठाऊक आहे? ऐक.

विनिल, वेड्या, तुला कल्पना आहे का तू सरकारला किती मोठ्या काळजीत टाकलंयस त्याची? आम्हाला एकाच वेळी तू उत्तम अधिकारी, प्रशासक वाटतोस, आणि त्याच वेळी अविचारी साहसी आदर्शवादी तरुणही वाटतोस. तुला काय गरज होती तिथं जायची? पकडलेले जे नक्षल आता तुझ्या बदल्यात सोडले जातील त्याबद्दल तुलाच आता सगळे जबाबदार धरणार असं वाटत नाही तुला? एकतर तिथं जायचंच नव्हतंस. किंवा गेलास तर सुरक्षेचा जामानिमा घेऊनच जायचंस. वेडा. बेजबाबदार. अदूरदर्शी. असा कसा रे कलेक्टर तू?

हे आणि असंच बऱ्याच जणांच्या मनात येत असणार याची मला कल्पना आहे. हे असले प्रसंग तर होतच असतात असंही म्हणणारे महाभाग मला भेटले आहेत. विनायक सेनांच्या मानवी अधिकारांची चिंता वाहणाऱ्यांना तुझ्या मानवी हक्कांचा विचार करावासा वाटणारच नाही, कारण तू तर जालीम सरकारी व्यवस्थेतला बाबू! सरकारचा जावई! चांदीचा चमचा तोंडात घेऊन जन्माला आलेला वगैरे वगैरे. तुझ्यासाठी सरकार आकाशपाताळ एक करणार याची या विचारवंतांना पक्की खात्रीच. त्यामुळे ते आपली वाफ कशाला दवडतील?

पण मला काय वाटतं सांगू? तू जिंकलायस विनील. तू हादरवून सोडलंयस या तथाकथित माओवाद्यांना. ज्यांच्या कल्याणाच्या गोष्टी ते करतात, त्या आदिवासींनीच आज त्यांना सणसणीत चपराक मारलीय, ‘आम्हाला तुम्ही नको, विनील हवाय,’ असं ठणकावून सांगून. तुला प्यादं म्हणून वापरायच्या नादात नक्षल्यांनी आपलं थडगं खणून ठेवलं. यू आर देअर नेमेसिस.

विनील, आम्हाला क्रांतिकारक हवेत. आणि तेही तुझ्यासारखे. यंत्रणेचा योग्य वापर करून लोकांचं आयुष्य बदलवण्यासाठी स्वत:चं आयुष्य पणाला लावणारे. यंत्रणेच्या नावाने खडे फोडणारे विचारवंतही नकोत, आणि यंत्रणाच बदलायला हवी म्हणून अजून एक अन्याय्य यंत्रणा बळजबरीने माथी मारणारेही नकोत. तू हे अशा प्रकारे काम नसतंस केलं तरी तुला कुणी जाब विचारणार नव्हतं. उलट तुला सहानुभूतीच मिळाली असती, बिचारा मलकनगिरीत पोस्टिंग झालंय, याच्या कुटुंबाचं, मुलांचं कसं होणार, याच्या सॉफ्ट पोस्टिंगसाठी कुठे प्रयत्न करायला सांगूयात, इत्यादी.

तू हिरो आहेस विनील. आय ए एस आहेस म्हणून नाही. जिल्हाधिकारी आहेस म्हणून नाही. जिवाची बाजी लावून जग बदलायला निघालेला शिलेदार आहेस. केवळ स्वप्न न बघता झोकून देणारा कार्यकर्ता आहेस. म्हणूनच तू हवा आहेस आम्हाला.

तुझा वेडेपणा हवाय विनील आम्हाला. तुझ्यासारखे ‘वेडे’च नक्षलवादाच्या वेडाला मूठमाती देऊ शकतात.

आय सॅल्यूट यू, सर!

सचिन जाधव, आयएएस, ओरिसा.

भगत सिंग, गांधीजी, हवलदार अब्दुल हमीद

2011-01-30T04:28:00.001-08:00

Swamy's explosive letter to PM

2010-12-24T00:29:00.001-08:00

Swamy's explosive letter to PM
25/11/2010 15:18:05
November 24, 2010.
Dr. Manmohan Singh,
Prime Minister of India,
South Block,
New Delhi.

Dear Prime Minister:

You may by now have realized that the 2G Spectrum scandal is not only bad for the country in the dimension of corruption, but now it emerges that there is a national security dimension too. The RAW, IB, CBI, ED all have enough material which they may have placed before you regarding the dubious aspects of the principal player in this scam.

According to my information two sisters, Anushka and Nadia, of Ms Sonia Gandhi had received sixty percent of the kickbacks in this deal i.e. Rs.18,000 crores each. The frequent travel of Sonia Gandhi and her immediate family to Malaysia, Hongkong, Dubai and parts of Europe including London requires to be probed under the law. What requires your special attention is the mode of the travel, not by commercial airliners, but by jets provided by the corporate sector which itself is illegal under the DGCA Rules. I find that often Ms. Sonia Gandhi and family have traveled to Dubai and then traveled onwards on private jets provided by dubious Arab business interests to Europe. It is not clear on what passport they have traveled. In Dubai they were felicitated by agencies of countries which are hostile to India including that of Pakistan.

You can no more not take a stand when evil is permeating in the country in the form of terrorism, religious conversion and demographic infiltration. The ill-gotten money in billions of dollars equivalent, the money laundering and Participatory Notes have all undermined our national integrity. The time is come for you to take a stand.

I am familiar with the information and data with our intelligent agencies. I also know that you can seek cooperation of other countries especially the United States in pooling information especially from inter Intelligence interaction that take place regularly. I hope therefore you will rise to the need of the hour and take effective steps to set right the sorry state of affairs in the country caused by overtly and covertly resident foreigners. In this connection I would like to meet you at the earliest. My Secretary will be in touch with your Secretariat to fix a time.

Yours sincerely,

(Sd SUBRAMANIAN SWAMY )

Read detailed report on the above @
http://haindavakeralam.com/HkPage.aspx?PAGEID=12675&SKIN=B

Neera Yadav -- A measure of our corruption

2010-12-07T11:30:00.000-08:00

Neera Yadav -- A measure of our corruption
Neera Yadav got a four-year term in jail. She was the measure as to how low bureaucracy can stoop to. She was former UP chief sec. She once appeared on the front page of some tremendously popular weekly (India Today ??? -- cant remember.) All decked in resplendent saree and ornaments. The magazine reported her to be "The Queen, The king maker, one who could advise the then chief minister Mulayam, and probably worth Rs 4000 crores. She donned even this description as a golden feather in her cap.
No one dares ask this foolish question in this country -- " from where does the money come from?" People are not afraid that others will laugh at their ignorance. They are genuinely concerned that they might be eliminated.
Any guess where is this money stacked? I mean apart from swiss banks? It is stacked in India -- yes, in our own motherland (how patriotic !) Most of the big officers lend this money to various groups who promise them to give fabulous interest rates -- easily double the rates of the banks. In turn these big people give them protection. Every person threatening the janta for protection money is taking the protection from power-men and in turn increasing their money.by taking deposits. And where do these deposits go ? Very learned sources say that a major part goes to spread terrorism.
So today if there is a blast in Varanasi at Sheetala Ghat injuring so many and killing ((till the news came)) a child, then the money has come from such deposits of the ill-gotten money by the ill-getting people.
Let us remember the Nature's Law. A. crime must be punished. No crime can ever go without punishment. That is the Nature's Law. But we have only one choice. Who should get the punishment? If the guilty does not get the punishment then surely an innocent will get it. Are you innocent? Then beware! For you never know for whose crime you will be punished and when and how! As long as YOU and I don't demand that guilty and criminal must be punished, YOU and I are telling the criminals "OK, we are ready to be punished for you."
Tell me now, how many of us are willing to be punished for the criminals? Either that or be prepared to demand that the guilty should be punished.
We have a long list of guilty waiting to be declared so and be punished. Tell me, how many of us believe that Nature will wait as long as we say,-- "Wait, Nature, we have yet to pronounce them guilty!"Those who believe this alone will delay the punishing of guilty. And in the process put all innocent including themselves to the danger. (Of cource, they have a choice -- they need not remain innocent, but join the gangsters)
We have a long list of guilty waiting to be declared so and be punished. Begining with Ajmal Kasab, a foreigner-- an intruder, whose human (?) rights we are protecting to show off to the world (which incidently is laughing at us that we don't even know how to identify an enemy and a danger). We have Afzal Guru, we have the whole gangs in 2-G spectrum and CWG, We had BCCI scam, the Kochhi team scam, the FCI godown scam, the Lawasa scam the Adarsha scam, the karnatak scam the banking loan scam. Remeber all this money will be used to get ourselves killed -- whether it is in Swiss banks -- from there also it goes to fund terrorism) or here in this country. Make your choice -- either swift punishment to those who are scamsters or an eventual punishment to us and our next generation ! And also remeber, the more the delay the more cruel it will be, for The Nature also knows how to punish for delays -- even if we may not be knowing.
Every ill-gootton rupee must bring a curse either on the wrong-doer himself or the innocent. Hence the first Shloka of our first Upanishad -- the Ishavasya says --मा गृधः कस्यस्विद्धनम् । Take only what you have earned. That is the only truth-- your labour and effort, are the only truth. They will create an equivalent money and you take only that and not a pai of other''s--मा गृधः कस्यस्विद्धनम् ।
Today it is Neera Yadav going behind bars. Let others follow sooner and not later.
There are also BIG crooks in industry, political life, and other areas. They too should and will go this way. The efforts of small people in keeping alive the flame against corruption will win. Ham honge Kamyab ek din.

श्रीरंजन आवटे -- रात्र वैर्याची आहे --माहिती अधिकारामुळे साप डिवचलेले आहेत.

2010-12-06T05:38:00.000-08:00

रात्र वैर्याची आहे --माहिती अधिकारामुळे साप डिवचलेले आहेत. राजे -- जरा जपून.
श्रीरंजन आवटे यांच्या ब्लॉगवरील पोस्ट
* http://srujankranti.blogspot.com
गेल्या सात महिन्यात माहितीच्या अधिकाराचा वापर करणारे आठ आन्दोलक हत्येला बळी पडले.
१ सतीश शेट्टी -पुणे -महाराष्ट्र -१३ जानेवारी
२. विश्राम लक्ष्मण दोडिया- अहमदाबाद - गुजरात -११ फेब्रुवारी
३. शशिधर मिश्रा- बेगुसराई -बिहार -१४ फेब्रुवारी
४. अरुण सावंत -बदलापुर -महाराष्ट्र -२६ फेब्रुवारी
५. सोला रंगा राव -कृष्णा- आन्ध्र प्रदेश -११ एप्रिल
६ विट्ठल गीते -बीड- महाराष्ट -२१ एप्रिल
७. दत्ता पाटिल -कोल्हापुर -महाराष्ट्र -३१ मे
८. अमित जेठवा -अहमदाबाद -गुजरात -१७ ऑगस्ट
माहितीच्या अधिकाराचे वर्णन स्वातंत्र्यासाठीचे दुसरे युध्द असा केला जातो. सारे जग ग्लोबल विलेज झालेले असतांना आणि माहितीचा प्रस्फोट झालेला असताना या ह्त्या निषेधार्ह तर आहेतच पण आपणासमोरील आह्वानांचे गांभीर्यही अधोरेखित करत आहेत. तुम्हाला मला शांत राहून चालणार नाही कारण शहीद होण्याची आणि चांगले काही करण्याची अमूल्य संधि आपल्याला मिळाली आहे संघर्ष करू यात.
We shall overcome
We shall overcome one day !
-----------------------------------------------------------------------------
chat with Sunil Chandrakant Acharekar on 6.12.10
what we can do???
[You]
7:33pm
Thanks. First let us tell shrirang we are with him in the crusade. Next let us make a cause group and ask Chief RTI commissioner Delhi. Also have a seminar with govt officials.
This is not a war between public and govt but between law-abiding public and law breaking public.

puzzle of the day -- count the zeroes in the scams

2010-11-29T09:32:00.000-08:00

It must have been a dream. I was waiting for the traffick signal to turn green when a child waved newspaper at me -- "aaj ki taja khabar --IPL ghoala.. ghotala". The light was green and soon I was at second red signal The child was shouting "Tharur and Pushkar ghotala.. ghotala". Again the light turned green and I reached the third signal where a child was narrating "4000 hectors of prime forest and hills and major dam handed over to Lawasa for commercial exploitation.. ..., ghotala, ghotala". Then came the fourth red signal and the child was saying "wheat rotted in FCI godowns for being given cheaply to liquor brewers.. ghotala ghotala..." then at 5 th red signal the child shouted "Adarsh society scam, ghotala.. ghotala... ". On 6 th red signal child was shouting "CWG scam, ghotala.. ghotala... " Then came 7 th and the child was waving the paper with "2G scam... ghotala,..ghotala". At 8th signal the shout was "karnatak land scam ghotala ghotal...". On 9th it was "LIC bank loan ghotala..ghotala..." and at the 10 th red the child had a difficult headline but he had mugged it up very well "Nira Radia tapes exposes fixing of the match between politicians and industrialists and media persons and the bribery-experts .... this match-fixing scale puts lalit modi -- the arrogant fixer to what a shame! ghotala.. ghotala... in the land of 10 (scam) wonders.. ghotala".
Somehow I escaped without purchasing a single newspaper. On the 11 th traffick signal was a real jam. Someone was saying "a popular school teacher has given this arithmatic homework -- if 1 poor child needs Rs 10,000 per year for education, then how many children can be educated upto 10th standard with all the money that the country paid to the pockets of looters in these scams ? And the entire city population has assembled to solve the math bur are still counting the zeroes to get the answer."

"मराठी बुडवा, इंग्रजी वाढवा" या शासनाच्या उदात्त धोरणाचे पर्यवसन

2010-09-01T00:41:00.000-07:00

Received from Shri Padhye in email
महाराष्ट्र शासनाने २९ एप्रिल २००८ रोजी परिपत्रक काढून राज्यात विनाअनुदान तत्त्वावर नवीन प्राथमिक व माध्यमिक शाळा सुरू करण्यासाठी किंवा नवीन (वरील इयत्तांचे) वर्ग सुरू करण्यासाठी प्रत्येकी पाच हजार रूपये शुल्कासह प्रस्ताव मागितले व २० जुलै २००९च्या परिपत्रकाने त्यांच्यापैकी सर्व (सुमारे आठ हजार) मराठी शाळांचे प्रस्ताव रद्द केले. त्यानंतर १९ जून २०१० रोजी अशा अमान्य मराठी शाळांना ’अनधिकृत’ घोषित करून अशा सर्व शाळा ताबडतोब बंद करण्यात याव्यात, अन्यथा त्यांना एकरकमी एक लाख रूपये व त्यानंतर प्रतिदिनी एक हजार रूपये असा दंड केला जाईल असे जुलमी परिपत्रक काढले. तसेच (२४ ऑगस्ट २००९च्या पत्राद्वारे) अशा शाळांवर फौजदारी गुन्हे दाखल करण्यात येतील असा हुकूमशाही फतवा काढला. साहजिकच ह्या धमकीमुळे धास्तावून गेलेल्या मराठी शाळाचालकांना आपल्या शाळा बंद करण्यावाचून गत्यंतर राहिले नाही. सातवीपर्यंतचे वर्ग असलेल्या शाळांना आठवी ते दहावीचे वर्ग सुरू करण्यास अनुमती नाकारली गेल्यामुळे सातवी उत्तीर्ण झालेल्या विद्यार्थ्यांचे अनोनात हाल झाले. ह्याची परिणती विद्यार्थ्यांची कुचंबणा होण्यात, पालक अस्वस्थ होण्यात व एकूणच समाज संभ्रमित होण्यात झाली आहे.

अशा प्रकारे महाराष्ट्र राज्याच्या सुवर्णमहोत्सवी वर्षात राज्यशासन एकीकडे मराठी शाळांचे अस्तित्वच संपवण्याचा प्रयत्न करीत असतानाच दुसरीकडे विनाअनुदान तत्त्वावर इंग्रजी माध्यमातील शाळा सुरू करण्यासाठी प्रयत्नशील आहे. इंग्रजी माध्यमाच्या शाळा सुरू करण्यासाठी आमंत्रण देणारी परिपत्रके शासनाने गेल्या दीड वर्षात पुन्हापुन्हा काढली आहेत. जुलै २००९मध्ये मराठी शाळांचे प्रस्ताव रद्द केल्यावर शासनाने ऑगस्ट २००९मध्ये एकूण ११९० इंग्रजी माध्यमाच्या शाळांना आणि त्याचबरोबर ३४ हिंदी, कन्नड व गुजराती माध्यमांच्या शाळांनाही मान्यता दिली, परंतु एकाही मराठी शाळेला महाराष्ट्रात मान्यता दिली नाही. पुढेही तेच सत्र चालू आहे. स्वातंत्र्यपूर्व काळात ब्रिटिशांनीही स्थानिक भाषेवर असे अत्याचार केले नव्हते.

मुलांना प्राथमिक व माध्यमिक शिक्षण देणे हे एक अत्यंत पवित्र कार्य आहे. आईवडिलांच्याकडून घरी मिळणार्‍या संस्कारांबरोबरच शाळेतही मुलांना आपल्या उज्ज्वल भविष्यासाठी आवश्यक ते मूलभूत ज्ञान संपादन करण्यासाठी मातृभाषा हेच सर्वोत्कृष्ट माध्यम आहे हे जगभरातील तज्ज्ञ मान्य करतात. कररूपाने सरकार जनतेकडून पैसा गोळा करीत असते व त्या पैशातूनच इतर खर्चाबरोबर शिक्षणक्षेत्रासाठी पुरेशी तरतूद केली गेली पाहिजे. शासनाच्या एकूण खर्चाच्या ६ टक्के खर्च शिक्षणावर केला जावा असे आपल्या घटनेतच स्पष्टपणे म्हटलेले आहे, यावरून आपल्या सुजाण घटनाकारांनी देशाचे धोरण किती विचारपूर्वक व दूरदृष्टीने ठरवले होते ते स्पष्ट होते. पण त्याहून कितीतरी कमी खर्च करणार्‍या महाराष्ट्र शासनाने अनुदान देण्याचे मान्य केलेल्या शाळांनाही गेल्या पाच वर्षांत वेतनेतर अनुदान दिलेले नाही; मात्र त्याच शासनाने विविध नेत्यांच्या ३६ कारखान्यांना धान्यापासून दरवर्षी एकूण १०० कोटी लिटर दारू गाळण्यासाठी परवाने देऊन त्यांना उदार मनाने अनुदान कबूल केलेले आहे.

महाराष्ट्र राज्याच्या सुवर्णमहोत्सवी वर्षात मुख्यमंत्रीपदी विराजमान असलेल्या श्री० अशोकराव चव्हाण ह्यांनी शासनाच्या संकेतस्थळावरील आपल्या व्यक्तिलेखात (बायोडेटा) आपण महात्मा गांधींच्या विचारसरणीचा अंगीकार केलेला असल्याचे व शिक्षण ही विकासाची गुरुकिल्ली आहे ह्यावर आपला दृढ विश्वास असल्याचे म्हटले आहे. पण माननीय मुख्यमंत्र्यांनी हे लक्षात घेतलेले दिसत नाही की स्वतः महात्मा गांधींनी बालकांना शालेय शिक्षण मातृभाषेतच मिळाले पाहिजे ह्यावर नेहमी भर दिला होता. ह्यावरून गांधीजींचा वारसा सांगणारी आजची आपली सरकारंच त्यांच्या तत्त्वांची कशी पायमल्ली करीत आहेत, हे सहज लक्षात यावं.

कायद्याने शिक्षण हा बालकांचा मूलभूत अधिकार असताना महाराष्ट्र शासनाने शिक्षण देणे हा मात्र गुन्हा ठरवला आहे. शिवाय शिक्षण हा मूलभूत अधिकार असताना आपल्या राज्यातील बालकांचा स्वतःच्या मातृभाषेत शिक्षण घेण्याच्या अधिकार कसा काय नाकारला जाऊ शकतो? खरं म्हणजे, शिक्षण देण्यासारख्या पवित्र कार्यासाठी शासनाची अनुमती घेण्याची आवश्यकताच काय? शासनाने सर्वांना अनुमती द्यायलाच पाहिजे; मात्र समाजहिताच्या दृष्टीने योग्य व वाजवी मार्गदर्शक तत्त्वे नेमून देऊन त्यांचे पालन बंधनकारक करावे.

देशाच्या कायद्यामधील मूलभूत तरतुदींशी फारकत घेतलेले धोरण बदलण्यास शासनाला भाग पाडण्यासाठी ताबडतोब पावले उचलण्याची गरज निर्माण झाली आहे. म्हणूनच डॉ० रमेश पानसे ह्यांच्या नेतृत्वाखाली ’शिक्षण अधिकार समन्वय समिती’ची स्थापना करण्यात आली असून तिच्यातर्फे मराठी शाळांवर व पर्यायाने विद्यार्थ्यांवर आणि त्यांच्या पालकांवर होत असलेला अन्याय दूर करण्यासाठी प्रयत्न केला जात आहे. ह्याचाच एक भाग म्हणून म्हणून राज्यभाषा मराठीतून शिक्षण घेत असलेल्या ठिकठिकाणच्या शाळांतील विद्यार्थी-विद्यार्थिनी, त्यांचे पालक, शिक्षक, शाळाचालक, आणि त्याचप्रमाणे इतर सामाजिक कार्यकर्ते, साहित्यिक, भाषाप्रेमी, हितचिंतक, इत्यादींनी शनिवार दि० ४ सप्टेंबर २०१० रोजी दुपारी ४.०० ते ६.०० या दरम्यान पुण्यातील संभाजी पुलाच्या दुतर्फा एकत्र जमून आपल्या खालील मागण्यांचे निवेदन जाहीररीत्या सरकारपुढे सादर करण्याचे ठरविले आहे.

१. मान्यता न दिलेल्या मराठी शाळा बंद करण्याचा आदेश देणारे १९ जून २०१०चे महाराष्ट्र शासनाचे परिपत्रक त्वरित मागे घ्यावे.

२. सर्व मराठी माध्यमाच्या शाळांना ताबडतोब मान्यता द्यावी. नैसर्गिक वाढीच्या निकषावर १०वीपर्यंतच्या वर्गांना मान्यता देण्याचे धोरण स्वीकारावे.

३. राज्यभाषा मराठीतून शिक्षण देणार्‍या शाळांना शासनाने आर्थिक साहाय्य द्यावे.

४. राज्याचे शिक्षणविषयक धोरण व नियमावली ठरविण्यासाठी संबंधित ’तज्ज्ञांची’ समिती स्थापून तिच्या सूचनांनुसारच व कायदेशीर प्रक्रियेची अंमलबजावणी करून धोरण राबवावे.

सर्व सुजाण नागरिकांना आम्ही असे कळकळीचे आवाहन करतो की, आपण नियोजित वेळी वरील ठिकाणास भेट देऊन प्रस्तुत निवेदनावर स्वाक्षरी करावी व ह्या मागण्यांना पाठबळ देऊन प्रस्तुत उपक्रम यशस्वी करावा.

वरील निवेदनाचा आपल्या सर्व मित्रबांधवांत प्रसार करावा अशीही नम्र विनंती.
शिक्षण अधिकार समन्वय समिती
संपर्क: रमेश पानसे: 98812 30869, सुनीती सु.र.: 94235 71784, सुधा भागवत: 98227 69535, सलील कुलकर्णी: 98509 85957, सुहास कोल्हेकर: 94229 86771, विजय पाध्ये: 98220 31963
ई मेल: shi.a.sa.sa@gmail.com
Vijay Padhye
WORDSMITH
4 Chitra "B", Vidyasagar Society,
Mahesh Society Area, Bibvewadi,
PUNE 411 037
INDIA
Tel. (+91)(20)2441 1951
Mob. (+91)98220 31963
E-mail: v.wordsmith@gmail.com, vppadhye2004@yahoo.co.in
-------------------------------------------------------------------
"मराठी बुडवा, इंग्रजी वाढवा" या शासनाच्या उदात्त धोरणाचे पर्यवसन "गरीब मारा" असे होण्यांत कितीसा वेळ लागणार ? मग आपोआपच " हे तो फक्त श्रीमंतांचेच राज्य होईल". अशा शासन-धोरणाचे गोडवे व पोवाडे गाण्याऐवजी डॉ० रमेश पानसे लोकांना लिहित आहेत --"प्रथम शासनाने मराठी शाळांना परवानगी नाकारण्याचे ठरवले. ९ जून २०१० रोजी मान्यता न घेतलेल्या मराठी शाळांना ’अनधिकृत’ घोषित करून अशा सर्व शाळा ताबडतोब बंद करण्यात याव्यात, अन्यथा त्यांना एकरकमी एक लाख रूपये व त्यानंतर प्रतिदिनी एक हजार रूपये असा दंड केला जाईल असे जुलमी परिपत्रक काढले. तसेच (२४ ऑगस्ट २००९च्या पत्राद्वारे) अशा शाळांवर फौजदारी गुन्हे दाखल करण्यात येतील असा हुकूमशाही फतवा काढला. मात्र त्याच शासनाने विविध नेत्यांच्या ३६ कारखान्यांना धान्यापासून दरवर्षी एकूण १०० कोटी लिटर दारू गाळण्यासाठी परवाने देऊन त्यांना उदार मनाने अनुदान कबूल केलेले आहे. (थोडक्यांत श्रीमंतांना सरकारी अनुदानाने जगवा). सबब दि० ४ सप्टेंबर २०१० रोजी दुपारी ४.०० ते ६.०० या दरम्यान पुण्यातील संभाजी पुलाच्या दुतर्फा एकत्र जमून जाहीर निवेदनांत भाग घ्या". अशा प्रकारे शासनाच्या झंझावाताशी एक छोटा दिवा (मराठीचा) लढणार. मग तुम्हीं कोणाच्या बाजूने ?

2010-08-27T11:04:00.000-07:00

Chat with Kulkarni Kishor on 27 Aug. 2010
नमस्कार.. काय म्हणता ताई..
बंग्लोरला की कुठं फिरस्तीला बरं?
11:01pmMe

delhi and marathi fonts not available in maharashtra sadan (ha, ha, ha.)
11:04pmKulkarni

हीच तर मराठीची शोकांतिका आहे... मराठीवर प्रेम करायचं कुणाला माहितीच नाही. राज्य कर्ते काय करतात. महाराष्ट्रातील किती खासदार दिल्लीला पाठवतो आपण त्यांना लाज नाही वाटत का.. की सर्व शरम विकून खाल्ली... हाहा हा आता तर त्यांचं मानधन वाढय हो.. ते तुमच्या आमच्या शिखातून जातं जीव तीळ तीळ तुटतो काय करणार
11:10pmMe

write to commissioner under RTI Act --

1)How many computers in MS ?

2) How many have marathi fonts loaded into them?
11:12pmKulkarni

पणं तुमच्या कॉम्युटरमध्ये आहे ना.. मराठी?
11:13pmMe

3) Has an estimate been made reg. cost and time for loading?

I dont carry it here.

Here they have done a good job of giving internet in every room but not bothered about marathi.
11:15pmMe

4) how many are aware that the answer to Q 3 is Zero cost and 1 hour for all the computers in MS.?
Q to u -- who will join the crusade to get at least these small reforms done?

see this link writ uA 226 to allahabad HC

2010-08-21T03:36:00.000-07:00

http://www.linkedin.com/news?viewArticle=&articleID=175911829&gid=2977747&type=member&item=27673720&articleURL=http%3A%2F%2Fnationalrtiforum.org%2FJudicial%2520Interventions%2520by%2520Forum.htm&urlhash=05bM&goback=.gde_2977747_member_27673720

कहानी दिये और तूफानकी

2010-08-19T12:05:00.000-07:00

निर्बलसे लडाई बलवानकी
ये कहानी है दियेकी और तूफानकी

एक रात अंधियारी, थीं दिशाएँ कारी कारी, मंद मंद पवन था चल रहा.
अंधियारेको मिटाने, जगमें ज्योत जलाने, एक नन्हासा दिया था कहीं जल रहा.
अपनी धुनमें मगन, उसकी तनमें अगन,
उसकी लौमें लगन भगवानकी.
ये कहानी है दियेकी और तूफानकी...
कहीं दूर था तूफान, दियेसे था बलवान, सारे जगको मसलने मचल रहा.
झाड हो या पहाड, देऊँ पलमें उखाड, सोच सोच के जमींपे था उछल रहा.
देख नन्हासा दिया उसने हमला किया,
अब देखो लीला विधिके विधानकी
ये कहानी है दियेकी और तूफानकी...
दुनियाने साथ छोडा, ममताने मुख मोडा, अब दियेपे ये दुख बढने लगा.
पर हिम्मत ना हार, मनमें मरना विचार, अत्याचारकी हवासे लडने लगा.
सर उठाना या झुकाना, या भलाईमें मर जाना,
घडी आई उसके भी इम्तिहानकी
ये कहानी है दियेकी और तूफानकी...
फिर ऐसी घडी आई, घनघोर घटा छाई, अब दियेका भी दिल लगा काँपने.
बडे वेगसे तूफान, आया भरता उडान, उस छोटेसे दियेका बल मापने.
तब दिया दुखियारा, वो बेचारा बेसहारा,
चला दाँवपे लगाने बाजी प्राणकी
ये कहानी है दियेकी और तूफानकी...
लडते लडते वो थका, पर बुझ ना सका, उसकी ज्योतमें था बल रे सच्चाईका.
चाहे था वो कमजोर, पर टूटी नही डोर, उसने बीडा था उठाया रे भलाईका.
हुआ नही वो निराश, चले जबतक साँस,
उसे आस थी प्रभुके वरदानकी
ये कहानी है दियेकी और तूफानकी...
सर पटक पटक, पग झटक झटक, न डिगा पाया दियेको अपनी आनसे
बार बार वार कर, अन्तमें हार कर, तूफान भागा रे मैदानसे
अत्याचारसे उभर, जली ज्योत अमल,
रही अमर निशानी बलिदानकी
ये कहानी है दियेकी और तूफानकी...
--- कवि प्रदीप की अद्भुत रचना

आतातर मराठीतून शिक्षणही घेऊ देणार नाही.

2010-08-19T12:00:00.000-07:00

मराठीच्या दुर्दशेबद्दल आधीची रड कमी होती की काय म्बणून शासनाने आता मराठीतून शिक्षण न मिळू देण्याचा चंग बांधला आहे. त्याबाबत कांही माहिती इथे आहे.
2010/8/19 andolan napm

Thanks Leenatai!

सोबत पुढील कार्यक्रमाविषयीच्या सभेचे इतिवृत्त पाठवत आहे. जरा सविस्तर आहे, परंतु तुमच्या माहितीसाठी व सहभागासाठीही. तुमच्या प्रतिसादाची व सहभागाची अपेक्षा करते.

या संदर्भात काही शाळा न्यायालयात गेल्या परंतु त्यांना न्यायालयाकडूनही चपराकच मिळाली. आता जनतेतूनच रेटा उभा रहायला हवा. तो शांततामय मार्गाने, कायदा हाती न घेता परंतु परिणामकारक असायला हवा म्हणून हा कार्यक्रम आयोजिला आहे. तो महाराष्ट्रात सर्वत्र व्हावा व शासनाचे, न्यायव्यवस्थेचे व समाजाचेही लक्ष वेधले जावे, यासाठी....

सस्नेह,

सुनीती.

शिक्षण हक्क समन्वय समितीच्या पुणे येथे दि.16 व 18 ऑगस्टला झालेल्या सभेचे इतिवृत्त

शिक्षण हक्क समन्वय समितीच्या पुढाकाराने पुणे शहर व परिसरातील शिक्षणसंस्था व शिक्षणक्षेत्रातील कार्यकर्त्यांची बैठक दि.16 ऑगस्टला एस.एम.जोशी सोशलिस्ट फाउंडेशन येथे प्रा. रमेश पानसे यांच्या अध्यक्षतेखाली पार पडली. बैठकीत या प्रक्रियेत पूर्वीपासून सहभागी असलेल्या विद्या पटवर्धन (अक्षरनंदन), बस्तू रेगे (पाषाणशाळा), समीर शिपूरकर (विज्ञानाश्रम, पाबळ व अवकाशनिर्मिती), प्राची नातू (ग्राममंगल), सुहास कोल्हेकर (नर्मदा जीवनशाळा) व सुनीती सु.र. (जनआंदोलनांचा राष्ट्रीय समन्वय) यांसह, ग.रा.पालकर विद्यालय, गोळवलकर गुरुजी विद्यालय, समाजवादी अध्यापक सभा, मराठी एकजूट, मराठी अभ्यास केंद्र या संस्थांचे प्रतिनिधी सहभागी झाले होते.

सुनीती सु.र.यांनी शिक्षण हक्क समन्वय समितीच्या आजवरच्या प्रक्रियेची माहिती सर्वांना दिली. मोफत व सक्तीच्या शिक्षणाच्या मूलभूत अधिकाराचा कायदा, 2009 आल्यानंतर, त्यामधील अनेक बाबी चिंतनीय व शिक्षणाच्या आजच्या प्रक्रियेवरही घाला घालणाऱ्या ठरू शकतात असे वाटल्यामुळे महाराष्ट्रातील प्रयोगशील शाळा, वंचितांमध्ये काम करणाऱ्या शाळा आणि शिक्षणतज्ज्ञ-कार्यकर्ते यांची बैठक दि.29 एप्रिल 2010 ला झाली व त्यामध्ये हा कायदा, त्याचे संभाव्य परिणाम व आपली त्यावर प्रतिक्रिया काय असावी यावर सविस्तर चर्चा झाली. याचाच पुढचा भाग म्हणून कोल्हापूर येथे दि.26-27 जून रोजी झालेल्या चर्चेअंती मा.शिक्षणमंत्र्यांना एक पत्र सर्वांच्या वतीने पाठवण्यात आले व भेटीची वेळ मागण्यात आली. त्यानुसार 10 जुलैला संगमनेर येथे शिक्षणमंत्र्यांशी शिष्टमंडळाने सविस्तर चर्चा केली परंतु कुठलेही ठोस आश्वासन मिळाले नाही. दरम्यान, 19 जूनचे महाराष्ट्र शासनाचे परिपत्रक हाती आले ज्यामध्ये शासनमान्यता नसलेल्या शाळा त्वरित (30 जूनपूर्वी) बंद करण्याचा व तसे न केल्यास जबर दंडाचा आदेश होता. वास्तविक मराठी शाळांना मान्यता न देण्याचे महाराष्ट्र शासनाचे मागील 5 वर्षांचे धोरण असल्यामुळे मराठी माध्यमाच्या अनेक शाळांना मागूनही मान्यता मिळालेली नाही व त्यांच्यासमोर अनेक अडचणी उभ्या राहत आहेत. आतातर या जी.आर.मुळे त्यांना अनधिकृत ठरवून त्यांना बंदच करण्याचे आदेश शासन देत आहेत. या मुद्यावरही शिक्षणमंत्र्यांशी या शिष्टमंडळाने चर्चा केली व हे परिपत्रक मागे घेण्याचे आवाहन केले. या शासननिर्णयावर तीव्र प्रतिक्रिया व्यक्त करणारे लेख अनेकांनी लिहिले मात्र शासन जर या सर्वाची दखल घ्यायला तयार नसेल तर ती दखल घ्यायला आपण शासनाला भाग पाडले पाहिजे, कारण अनेक मराठी शाळांचे अस्तित्वच धोक्यात आले आहे. त्यामुळेच या अस्तित्वाच्या प्रश्नावर सर्वांनी एकत्र येणे गरजेचे आहे व म्हणूनच ही बैठक आयोजित केली आहे असे त्यांनी सांगितले.

त्यानंतर मा.रमेश पानसे यांनी या प्रश्नाबाबत सविस्तर मांडणी केली. ते म्हणाले की मराठी शाळांच्या मान्यतेच्या मुद्याच्या निमित्ताने मातृभाषेतून शिक्षणाच्या हक्कासोबतच एकूणच शिक्षणावर मूलभूत विचारमंथन होणे आवश्यक आहे. केंद्र सरकारच्या कायद्याचाही अभ्यास करणे, महाराष्ट्र शासन त्यासंदर्भात काढत असलेले जी.आर.मिळवणे व अभ्यासणे आवश्यक आहे. या कायद्यानुसार राज्य सरकारने आपली नियमावली बनवण्यापूर्वी प्राथमिक शिक्षणातील तज्ज्ञांची समिती निर्माण करावी व त्यांच्या सल्ल्याने नियम तयार करून ते विधानमंडळापुढे ठेवून ते संमत करून घेतल्यानंतरच त्याची अंमलबजावणी करावी असे म्हटले असूनही त्याचे सरसकट उल्लंघन करत शासन धडाधड परिपत्रके काढत सुटले आहे हा लोकप्रतिनिधींच्याही अधिकाराचा भंग आहे याकडे पानसे सरांनी लक्ष वेधले. या कायद्याला 'सक्तीच्या शिक्षणाचा कायदा' म्हटले असले तरी ही सक्ती सरकारवर आहे आणि हक्क बालकांचा आहे. आज 84% शाळा सरकारी आहेत व त्यातूनच सर्वाधिक गळती होत आहे. असे असताना ज्या शाळा शिक्षणाचे काम करत आहेत त्यांना त्या बंद करायला लावणे हे मुलांना शिक्षणापासून वंचित करणे आहे. शिवाय शिक्षणसंस्थांना परवानगी नाकारणे हे संविधानातील मूलभूत हक्कावरच (संविधानाचे कलम 19-छ) घाला घालणे आहे. शिक्षणाचे व्यापक धोरण ठरवून त्याच्या चौकटीत नोंदणी करणे संस्थांना बंधनकारक असावे हे योग्य आहे, परंतु त्या चौकटीत राहून कार्य करणाऱ्या शाळांना सरकार परवानगी कसे काय नाकारू शकते, असा सवाल त्यांनी केला.

मराठी शाळांना मान्यता नाकारण्यातून तर शासनाचा मराठीद्वेष्टेपणाच दिसून येतो असे सांगून ते म्हणाले की मातृभाषा व राज्यभाषेतून शिक्षण घेता व देता येणे हा आपला हक्कच आहे. तो नाकारणे हे घटनाबाह्य आहे. तेव्हा या धोरणाला कडाडून विरोध केला पाहिजे. शिक्षण कायद्यातील कलम 18 च्या मुद्दा क्र. 1 ते 4 कडे पूर्ण दुर्लक्ष करून केवळ मुद्दा क्र.5 नुसार सरकार आपल्या शाळा बंद करायला निघाले आहे. वस्तुत: केंद्र सरकारच्या कायद्यात 3 वर्षांचा कालावधी दिला आहे, ज्यामध्ये (1) 6 ते 14 वयोगटातील प्रत्येक मूल शिकते होणे, (2) वंचित घटकांतील विद्यार्थ्यांना शाळांमध्ये 25% प्रतिनिधित्व मिळणे व (3) शाळांनी आवश्यक त्या पायाभूत सुविधांची पूर्तता करणे यासाठी प्रत्येक वर्षाचा कालावधी गृहित धरला पाहिजे असे असताना शाळा बंद करण्याची घाई का, हे देखील आपण विचारले पाहिजे. तेव्हा आपण समग्र भूमिकेसह परंतु प्राधान्याने पुढील मुद्यांवर लढा उभारणे आवश्यक आहे –

1. आमच्या शाळांना ताबडतोब मान्यता द्या.
2. नैसर्गिक वाढीच्या निकषावर 10 वी पर्यंतच्या वर्गांना मान्यता देण्याचे धोरण राबवा.
3. 19 जूनचा जी.आर.मागे घ्या.
4. राज्याची नियमावली बनवण्यासाठी कायद्यात नमूद केल्याप्रमाणे समिती गठित करा व त्यात सुचवलेल्या प्रक्रियेनुसार धोरण व नियमावली तयार करून मगच अंमलबजावणी करा.

यानंतर झालेल्या चर्चेत सर्वसाधारणपणे या सर्व मुद्यांना सहमती मिळाली. विद्या पटवर्धन यांनी, मान्यतेसोबतच अनुदानाचाही आग्रह धरला पाहिजे कारण या कायद्यानुसार शिक्षण ही सरकारची जबाबदारी आहे असे सुचवले. याला पाठिंबा देताना समाजवादी अध्यापक सभेचे मधुकर निरफराके म्हणाले की शिक्षणावर राष्ट्रीय उत्पन्नाच्या 6% तरतूद असणे 1964 सालीच मान्य झालेले असताना ती आजवर कधीही 3% देखील केली गेली नाही तेव्हा तिचा आग्रह धरला पाहिजे. संविधानाशी सुसंगत चौकटीशी बांधिलकी मान्य करतानाच शिक्षणाच्या पद्धती विकसित करण्याचे स्वातंत्र्य शिक्षणसंस्थांना असले पाहिजे. शिक्षण ही सरकारची आर्थिक व व्यवस्थापकीय जबाबदारी असली तरी खासगी शाळांना सरकारने परवानगी दिलीच पाहिजे असे ते म्हणाले. एकीकडे प्रचंड मोठी फी आकारणाऱ्या उच्चभ्रूंच्या, कंपन्यांच्या खासगी शाळांना शासन पायघड्या घालते मात्र वंचित मुलांपर्यंत पोचणाऱ्या, मातृभाषेतून शिक्षण देणाऱ्या शाळांना बंद करते हे निषेधार्ह आहे असेही ते म्हणाले.

पाषाण शाळांच्या बस्तू रेगे यांनी त्यांच्या शाळांना हक्काने मान्यता कशी मिळवली याची माहिती दिली तेव्हा उपस्थित सर्वांनीच, आपणही अशाच प्रकारे आग्रह धरायला हवा अशी प्रतिक्रिया दिली.

त्यानंतर कार्यक्रमाविषयी चर्चा होऊन पुढील कार्यक्रम ठरला.

दि.4 सप्टेंबर (शिक्षकदिनाची पूर्वसंध्या) या दिवशी संध्याकाळी 4 ते 7 या वेळात मराठी शाळांचे विद्यार्थी, शिक्षक, पालक, संस्थाचालक, समाजातील मराठीप्रेमी व शिक्षणाविषयी विचार व कार्य करणाऱ्या व्यक्ती यांनी एकत्र जमावे. साहित्यिक, नाट्य-चित्रपट व अन्य माध्यमे यांतील मराठीविषयी आस्था व या मुद्यांवर सहमती असणाऱ्या सर्वांनाच सहभागी होण्याचे आवाहन करावे. अलका टॉकीज चौक ते कर्वे रोड चौक, पुणे या दरम्यान लकडी पुलाच्या दुतर्फा हा कार्यक्रम व्हावा. "मराठी शाळा टिकू द्या – मराठीतून शिकू द्या" असे आवाहन करणारी पत्रके, बॅनर्स, पोस्टर्स इ.द्वारे हा निदर्शनांचा कार्यक्रम होईल.

या कार्यक्रमाचे तपशील ठरवण्यासाठी 18 ऑगस्टला अभिजात शिक्षण संस्थेच्या ग.रा.पालकर विद्यालयात बैठक झाली. त्यामध्ये पुढील निर्णय झाले व सर्वांनी जबाबदारी वाटून घेऊन तयारीस सुरवात केली आहे –

· हा कार्यक्रम 'शिक्षण हक्क समन्वय समिती'च्या वतीने होईल.

· या कार्यक्रमाचे नाव 'मराठी शाळा टिकू द्या – मराठीतून शिकू द्या आंदोलन' असे असेल.

· या कार्यक्रमासाठीचे कार्यालय पालकर विद्यालयात चालेल. सर्व माहिती, पत्रके इ.तिथूनच नेता येईल.

· या कार्यक्रमासाठी शाळांना संपर्क येत्या आठवड्यात करावा. प्राधान्याने मराठी माध्यमाच्या मान्यता नसलेल्या शाळांना सहभागाचे आवाहन करावे मात्र अन्यही शाळा, संस्था, व्यक्तींशी संपर्क करून जास्तीत जास्त संख्येने सहभागी होण्याचे आवाहन करावे. हे काम आपल्यापैकी प्रत्येकाने आपापल्या परिसरातील/संपर्कातील शाळांत जाऊन करावे व त्याचा अहवाल येत्या मीटिंगमध्ये (ता.23) द्यावा.

· शाळांसाठीचे आवाहनपत्रक सुनीती व वृत्तपत्रे व अन्य लोकांसाठीचे आवाहनपत्रक सलील कुलकर्णी करतील. प्रत्यक्ष कार्यक्रमात वाटावयाच्या (सुमारे 10000) पत्रकांसाठीचे लेखन पानसे सर करतील. सर्व शाळांसाठी पोस्टर्स ही तयार करण्यात यावीत. ही पत्रे, पोस्टर्स शुक्रवार दि.20 पर्यंत पालकर विद्यालयात उपलब्ध होतील. हीच पत्रके महाराष्ट्रातील अन्य सर्वत्र वाटता यावीत या दृष्टीने शिक्षण हक्क समन्वय समितीच्या महाराष्ट्रभरातील कार्यकर्त्यांना ई-मेलने पाठवली जातील व ते आपापल्या ठिकाणी त्यांच्या प्रती काढू शकतील.

· सर्व शाळा आपापले बॅनर्स, पोस्टर्स, घोषणा इ. तयार करून आणतील, अन्यही पद्धतींनी या विषयाकडे लक्ष वेधण्याचा प्रयत्न करावा. सर्व शाळांनी मुलांकडून मराठी अभिमान गीत "लाभले आम्हास भाग्य बोलतो मराठी, जाहलो खरेच धन्य ऐकतो मराठी"(कवी – सुरेश भट, संगीतकार - कौशल इनामदार) बसवून घ्यावे व कार्यक्रमात त्याचे सामुहिक गायन करावे.

· शिक्षण व अन्य क्षेत्रांतील मान्यवरांना सहभागी होण्याचे आवाहन करावे. अशा मान्यवरांची प्राथमिक यादी करून कोणाशी कोण संपर्क करणार हे निश्चित झाले. आपणही आपल्या संपर्कातील व्यक्तींशी संपर्क करालच.

· आपल्या मागण्यांचे निवेदन तयार करून त्यावर उपस्थितांच्या व रस्त्यावरील नागरिकांच्या सह्या घ्याव्यात. या सह्यांची निवेदने व पत्रके घेऊन पालक-शिक्षक कार्यकर्ते प्रत्येक चौकात (दोन्ही बाजूंकडील एकूण 9) उभे राहतील. सेनापती बापट पुतळ्यापाशी मुख्य टेबल ठेवून उपस्थित मान्यवर तेथे आपले समर्थन जाहीर करतील व स्वाक्षरी करतील.

· शिक्षणमंत्र्यांना या कार्यक्रमाची सूचना देऊन त्यांना तेथे उपस्थित राहून आपल्या मुद्यांची उत्तरे देण्याचे आवाहन करावे. हेच पत्र जिल्हा पातळीवरील शिक्षणाधिकाऱ्यांनाही पाठवावे, व त्यांनाही या मुलां-मुलींना सामोरे येण्याचे आवाहन करावे.

· माध्यमांना पहिले पत्र (आवाहनपर) 21 ते 25 च्या दरम्यान व दुसरे पत्र (कार्यक्रमाबद्दल) 28 ते 31 तारखेच्या दरम्यान वृत्तपत्रांकडे जावे. याशिवाय 4 तारखेच्या स्थानिक कार्यक्रमांत हा कार्यक्रम यावा. या दरम्यान या विषयावरील अनेक पत्रे, लेख इ. वृत्तपत्रांकडे स्वतंत्रपणे अनेकांनी पाठवावीत.

· पोलिसांना सूचना देण्याची जबाबदारी सुनीती यांच्याकडे आहे. आवश्यक तर पोलीस आयुक्त मीरा बोरवणकर यांना भेटावे. हे काम 28 तारखेच्या दरम्यान, एकूण संख्येचा अंदाज आल्यावर करावे.

पुढील बैठक दि.23 ऑगस्टला (सोमवारी) दुपारी 4 वाजता पालकर विद्यालयात (प्रतिज्ञा मंगल कार्यालयाच्या गल्लीत टोकाला, नवसह्याद्री परिसर) होईल. त्यावेळी सर्वांनी उपस्थित रहावे व आपण संपर्क केलेल्या सर्वांना उपस्थित राहण्याचे आवाहन करावे.
---------------------------------------------------------------------

My RTI desk

2010-08-02T04:57:00.000-07:00

INFORMATION UNDER RTI ACT, 2005
From
LEENA MEHENDALE
Central Administrative Tribunal
Bangalore Bench,
II Floor, BDA Comm. Complex,
Indiranagar,
BANGALORE – 560 038.
To
Shri B.B.Bahl,
Joint Director & PIO (RTI),
Office of the PIO (RTI),
Room No.2060, Electronic Niketan,
Dept. of Information Technology,
Ministry of Communication & IT,
6, CGO Complex,New Delhi,
(Telephone No.011-24301735).
Sir,
This matter relates to the development of computer software for Indian languages and particularly i-Leap. Please give this information pertaining to 3 chunks of periods namely (I) 1991-2000, (ii) 2000-2005 and (iii) 2006-2010.
1. What is the sale and purchase mechanism for iLeap.
2. Was a Policy ever formulated for promotion of Indian languages
on computer, and especially iLeap? How the policy has varied
between 1991 to 2010?
3. How is its pricing done?
Give average price for the above mentioned three periods.
4. The inscript key board developed for gyst and iLeap softwares has been accepted by the Bureau of Indian Standards. What efforts havebeen made to implement these standards?
5. What efforts have been made to popularise this software and to give information to the public about them?
6. Where is such information available on the website of your department and on the website of CDAC? Please give URLs.
For the following questions please read senior level officers = Director or above level, and give information from 1.1.2001 onwards.
7. How many times has there been a formal meeting between the senior level officers to discuss the promotion of Indian languages on computer? Please give dates and names of senior officers who attended the meeting. Please separately mention meetings held with the senior officers of Rajbhasha.
8. How many times the senior officers of the Department met for a formal meeting to discuss the progress of developing internet compatibility of C-DAC softwares for Indian Language. Please give dates and names of officers.
9. How many times the Secretary, Department of Information Technology has attended the meetings which had on its agenda the above two subjects. Please give dates and the name of the Secretary.

I am enclosing herewith a Postal Order No.68E 805028 for Rs.10/-. After hearing from you any additional amount required for the answers of the above 9 questions will be paid by postal order. Kindly arrange to give me the above information within one month as per the RTI Act, 2005.
Yours faithfully,
(LEENA MEHENDALE)
____________________________________________________________________
On 23 07 2010 Mr Bahl just informs that he has forwarded my questions to C-DAC.
Hey ye all, who want to know if Govt officers can READ -- have you got your answer?
Anyway, I was thus forced to right a second letter and he gets opportunity to delay the reply.

My third RTI question
Asked To Ministry of Communication & IT

---------------------------------------------------------------------------
From
LEENA MEHENDALE
Central dministrative Tribunal Dated : 3rd August, 2010.
Bangalore Bench,
II Floor, BDA Comm. Complex,
Indiranagar,
BANGALORE – 560 038.
To
Shri B.B.Bahl,
Joint Director and
CPIO(RTI), DIT(Hq.),
Room No.2060, Electronic Niketan,
Dept. of Information Technology,
Ministry of Communication & IT,
6, CGO Complex,New Delhi,
(Telephone No.011-24301735).
Sir,
Thanks for your prompt reply to my application 14.07.2010 and forwarding the same to the Public Information Officer, C-DAC, Pune.
Your reply to me is unsatisfactory. Some of my questions were pertaining to C-DAC. But, Question Nos.2,4,7, 8, 9 pertain to the Ministry, for which C-DAC cannot answer. I expect replies from your end to the above questions.
Further, even for question No.1,3,5 and 6 please let me know whether the Ministry and Department had any say or these decisions were left completely to the discretion of C-DAC? This information is important and necessary to understand the working of your department.
Thanking you,
Yours faithfully,

(LEENA MEHENDALE)
Copy to:
Sh. Shriniwas S. Pownikar,
Public Information Officer,
Centre for Development of Advanced Computing (C-DAC),
Pune University Campus, Ganesh Khind,
Pune – 411 007.
-----------------------------------------------------------------------

satish Mudgal -- let us see how far he goes.

2010-07-22T20:33:00.000-07:00

Satish Mudgal July 20 at 6:27pm
Thank you so much Madam Ji,
Age: 48 Years,
Education: B.Com. & LL.B.from Delhi University.
I am working in Delhi as an Internal Auditor for Asia Region, in Norway based International Organization engaged in welfare of Blind & Partially Sighted Persons.
With a Vision " Kaise ho sab door gareebi, Amar Prashna hai isi dhara Per" I want to do something special in this direction with an extra ordinary way.
Action Plan: First of all, I feel myself as incomplete in achieving my goal thus I want to be a part of big group who has approximately the same mental state and also want to remain in getting knowledge may be help full in this direction.
At present I want to make available free of cost at least in Delhi a booklet useful for children to aware them for the parts they may play in the nation & society building who are now a day indulged in filmy & fashion related celebrities.

I want to do something in the direction of removal of heavy bags from the soldiers of our light weight children by providing a cheap & useful electronic handhelds.

I want to improve an educational through game (handheld) system like " Kaun Banega Karorepati" so that people / student can learn with fun and when & where it has sufficient time.

I want to make available to the whole nation about 50 to 100 FM channels for providing each & every subject knowledge 24x7 so that all persons can get the education as per the availability of time.

I want to make a mixer of political system in which development can be achieved on the line of Capitalism but every person can get his basic needs to live a life with liberty and with full dignity. No option for any suicidal death.
These are only the gist of my thoughts but are very far from the possibility if taken up by myself without due process with the help of other great personalities like you.
I also want to know about you on the same line, if possible, which will be a great help in making up mind & plan of action about the specific activity we can take up. I can give many more information, if will be asked about any specific project, mentioned above.
I hope above details will give some idea about my dreams, vision, plan of action etc.
==============================================================
Leena Mehendale July 20 at 9:15pm
very detailed reply indeed satish. Thanks. I am not running any big group or NGO. But if u like we can begin by taking issues one by one, discuss, come upto a certain point etc. First, the burden of books on the shoulders of children. 2nd, the development model u describe is what is largely the model not of America, but of western socialist European countries like Holland, Germany, Norway etc. 3rd, using radio and TV for education, 4th, program for blind and other challanged people, 5th, development model for removing poverty....And of course sharing of book-contents of what we read. I want you read these 2 articles
http://sites.google.com/site/engarticles/education-strategy.html
http://hai-koi-vakeel-loktantra-ka.blogspot.com/2010/07/18.html
Hope I am not sounding like a 400-yr-old pardadi.
==================================================================
Satish Mudgal July 21 at 12:18pm
Thanks Madam for the reply.
Both the links are very useful. I have already commented on your blog on an earlier article.
Now, I want to express my current & urgent priority to publish a handbook free of cost for every child (30 Lakhs) in Delhi Schools.
Only this project can give us a boost in the field of the social work and which only can attract in easiest way, the attention of the public, media & Government towards our works, visions & farsightedness. Because this work will be totally on different line but which has a direct link with the strengthening of the nation by improving the character & mentality of our children (future of nation) owning their duty towards social & liability in nation building.
After its success, we can do the same, easily for the whole India every year with the help of government, social worker, different companies, national or International.
I am fully confident that it may be possible; if we become successful in forming a group enriched by the presence of some good personalities like you we will be able to implement the remaining schemes directly, by guiding the Government Planning, or from help from International Agency.
As we all know that after proper boosting, there is no further requirement of such fuel for its day to day working which were needed for sending satellites into space because now it has reached in such a condition that it can get the required fuel automatically from sun light.
========================================================
Leena Mehendale July 23 at 8:32am
Yes satish was attending to some urgent work. You want to prepare and distribute a handbook to the students of Delhi. Have u prepared a draft ? how big, what subject, will it kindle their imagination? If it is to be printed, u will need its layout preparation too. Taken care of these things? Then only we can go to next set of questions

मुंबई मॅरॅथॉन मधे पारधी मुली-मुले

2010-05-20T12:00:00.000-07:00

I am not inclined yet to suggest any "Duty towards Nation" which is something very big. But i want to suggest smaller steps. For example, can we work to ensure that coming Mumbai marathon, there should be at least 10 men and 10 women participants from the pardhi community of Maharashtra, which is a highly poverty stricken, illiterate, dubbed by British as criminal community, but excellent runners. They have a higher population in solapur, Beed, Parbhani, Sangli, and Usmanabad district. Those who can work on this may form a group and we can make it happen.

Yes to Harmony, No to Terrorism

2010-05-13T08:16:00.000-07:00

This post "10th May : The day of intense call for the first freedom fight!" on the facebook at
http://www.facebook.com/group.php?gid=117518618267130#!/profile.php?id=100000925112557&v=wall
--by a group "DUTY TOWARDS NATION"
to which I am invited and have joined
by Shashi Pawar prompted me to write this --

shashi , I have joined your group and agree with many sentiments, but would urge all to remember the contributions of ASHFAK ULLA ( close friend of Ramprasa Bismil -- who was a staunch hindu but more staunch Indian and author of the much revered song Sarfaroshi ki tamanna ..), hAWALDAR ABDUL HAMID ..( who became a martyr on the battle front, fighting against Pakistan) Mughal King Humayun (whom Karnavati the Queen of Chittod sent a Rakhi and who came to protect chittod against the attack of bahadur shah). Even Razia Patel of Pune who is fighting against suffocating fatwas against women. We need harmony alongwith pride in being Indian. Surrender to terrorism -- a big NO but efforts for harmony, and amity -YES.
I have just started a blog Jinhe Naaz Hai Hind Par Wo Aa Jayen. Let us come together and work for it. Jay Hind.

2010-05-10T22:59:00.000-07:00

Received email from Subodhkumar Narayan Phadke
on 11 may 2010
Friends,
Some very highly startling revelations have been made in the media in last few days where allegations of very serious nature have come up. In the center of all this turmoil is a person named Ms Nira Radia.
What have created the storm are some documents and taped conversations. The documents include the so-called letters written by Sri Vineet Agrawal, a B Tech from IIT Delhi and an IPS officer of Maharashtra Cadre, 1994 batch to Sri Milap Jain, a very senior IRS officer and currently the Director General of Investigation in New Delhi. Sri Agrawal presumably wrote this letter while he was DIG of Anti-corruption Branch in CBI at New Delhi. From the contents of a letter circulating widely on Internet, it seems that the case No RC DAI 2009 A /0045 relates to section 13(2) r/w 13(1)(d) of Prevention of Corruption Act in which allegations as regards criminal conspiracy between certain public authorities and private persons in the grant of UAS licences related with the Ministry of Telecommunications in the year 2007-08 are being investigated. As per this letter dated 16/09/2009, Sri Agarwal mentions that one Ms Nira Radia of Noesis Consultancy was actively involved in this criminal conspiracy.
The names involved in the case include a Cabinet minister and a State minister and a few bureaucrats, These are the varieties that do not make any special impact on any person’s mind because scam after scam many of these groups have lost so much of their shine. But there are at least three names that clearly rattle us and make us both shiver and shriek. They are the names of Mr Ratan Tata, Mr Vir Sanghvi and Ms Barkha Dutt. None of them need any introduction in India. They are among the top persons in their profession. But more importantly they are also the symbol of highest ethical values. They are the role models. They are not ordinary fellows like me and you for whom “sab kuch chalta hai”. They have been known as being non-compromising tall figures in the world of selfish pygmies.
And yet sadly all three of them are being named in these correspondences as tainted hands. The documents that are in circulation as Top Secret ones have the names of Mr Ratan Tata, Mr Saghvi and Ms Barkha scattered all. It says- “On Mrs Radia’s and Kanimozhi’s behalf Barkha Dutt and Vir Sanghvi were negotiating for ministerial birth”. Again it says- “There is a big conversation between Mr Ratan Tata and Mrs Radia which establishes that Mr Tata wanted to prevent Dayanidhi Maran from Telecom Minister at any cost.”
I am sure that the entire nation would be interested in knowing the real facts in this case. It is either that these documents are reports in circulation are absolutely false and fake or they are true. In either case, it would be appropriate if the truth is brought forth and everyone comes to know of the real facts. Many of us, who have been the fans and followers of Mr Ratan Tata, Ms Barkha and Mr Vir Sanghvi are all the more concerned to know where exactly the truth lies. A Nation needs heroes and playing with such hero’s reputation and heroism is a heinous crime.
But on the contrary, if these facts are correct and what Sri Vineet Agrawal’s so-called documents state are true then appropriate justice must be done at all costs.
Not everyone would be knowing that Mr Agrawal is the author of a book “Romance of a Naxalite” about his stay in Gadchiroli district, a Naxal infested district in Maharashtra. His romance with destiny might have begun now.
And now the National RTI Forum is also doing its bit by asking for veracity and truth about the above mentioned documents thru the provisions of the RTI Act.
Amitabh Thakur,
President,
National RTI Forum,
Lucknow
# 94155-34526
http://www.bhadas4media.com/tv/5036-barkha-vir.html
http://www.bhadas4media.com/tv/5071-barkha-vir.html
http://www.bhadas4media.com/vividh/5065-barkha-vir.html
http://www.bhadas4media.com/tv/5036-barkha-vir.html

इस ढीली दंड प्रक्रिया का बदलिए

2009-10-27T07:03:00.000-07:00

इस ढीली दंड प्रक्रिया का बदलिए

नौ जनवरी, १९९९ की रात को भुवनेश्रवर-बारंग-कटक मार्ग पर श्रीमती अंजना मिश्र के साथ सामूहिक बलात्कार किया गया। इस धटना के दो चश्मदीद गवाह भी थे, जिनमें से एक अंजना के साथी सुतनु और दूसरा टैक्सी ड्राइवर राऊत थे। इन दोनो ने भी अपने बयान पुलिस को दिए जिनमे इस आरोप की पुष्टि की गई है। व्यक्तियों के नाम भी पुलिस ने जान लिये है और ११जनवरी, एक आरोपी साहू पकड़ा भी जा चुका है। साहू ने पुलिस के समक्ष अपराध स्वीकार भी कर लिया था और उस जगह की पहचान भी कर ली जहां बलात्कार किया गया था। इसी जगह की पहचान अंजना के दो गवाहों ने भी कर ली है। पुलिस को मेडिकल रिर्पोट भी मिल गई है। यह रिर्पोट प्राथमिक रिर्पोट है और बेहद अपर्याप्त रुप से को ----- करते है। अब सवाल यह है कि जब इस जघन्य रिर्पोट पुलिस में लिखी जा चुकी है और कम से कम एक अपराधी ने अपराध भी मान लिया है और गवाह तथा अन्य सबूत भी पुलिस के पास है। एक गंभीर सवाल यह उठता है कि भारत की शिक्षित व महिलाओं का क्या करते बनता है? हम समझ सकते है जब अंजना जैसी कोई धटना हो रही है या जब तक कोई भी अपराधी मौजूद है तब तक देश की कोई महिला इस तरह के खतरे से खाली नही है। क्या यह समझने की जिम्मेदारी भी हमारी नहीं कि जब तक बलात्कार करते वाले हर अपराधी को तत्काल और तत्परता से सजा नही दी जाती तब तक समाज मे ऐसे ही और अपराध अधिकाधिक होते रहेगे? और इस उलझन की जिम्मेदारी भी हमारी ही है कि अपराधी को दंड मिलने में जितनी देर हो रही है उतना ही हमारा खतरा बढ़ रहा है। मेरे विचार से बारंग आसपास के गाँवों की महिलाएं भी जानती और समझती होगी कि जब साहू और उसके अन्य दो साथी (जो बारंग के ही निवासी है) खुले रहेगे या जमानत पर रिहा होते रहेगे तब तक उन महिलाओं के लिए भी खतरा शुरु हो जाता है जैस अंजना मिश्रा के साथ हुआ।

इंग्रजांनी आपली भाषा कशी मोठी केली

2009-10-24T17:47:00.000-07:00

लेखक - श्री. सलील कुळकर्णी saleelk@gmail.com
(लोकसत्ता, लोकरंग, लोकमुद्रा – ०४ ऑक्टोबर २००९)
सारांश
कुशल संसदपटू आणि भूतपूर्व पंतप्रधान अटलबिहारी वाजपेयी यांनी १९६७ सालच्या डिसेंबर महिन्यात लोकसभेत एक सुंदर आणि ऐतिहासिक भाषण केलं होतं. १९६७-६८ साली भाषिक-शैक्षणिक धोरणावर लोकसभेत चर्चा चालू होती तेव्हाचा काळ इंग्लंडमधील १६५०-१६५१ या काळाप्रमाणेच देशाच्या भविष्याच्या दृष्टीने महत्त्वाचा होता. इंग्रजीचे महत्त्व वेळीच कमी करून स्थानिक भाषांना त्यांचा योग्य तो मान व अधिकार लवकरात लवकर मिळवून दिला नाही तर मग पुढील काळी ती गोष्ट करणे महाकर्मकठीण होऊन बसेल असे वाजपेयींनी ठासून सांगितले आणि तसे प्रतिपादन करताना त्यांनी ‘ट्रायम्फ ऑफ दी इंग्लिश लॅन्ग्वेज’ या पुस्तकातील संदर्भ दिले.
सन १६४७ मध्ये इंग्लंडमधील लॅटनबर्ग या खासदाराने लोकसभेपुढे एक याचिका सादर केली जिच्यामध्ये असे लिहिले होते की, ‘(आम्हाला पराभूत करणाऱ्या) दिग्विजयी नॉर्मनांची भाषा म्हणून आपल्या गुलामगिरीचे प्रतीक ठरलेल्या, अशा भाषेबद्दल सर्वसामान्य जनता पूर्णपणे अनभिज्ञ असतानासुद्धा त्याच भाषेत आमचे कायदे बनविले जाणे; एवढेच नव्हे तर अशा कायद्यांच्या अनुसार आमच्या देशाचा राज्यकारभार चालवणे हा प्रकार म्हणजे स्वतंत्र देशातील गुलामगिरीचाच एक नवीन आविष्कार आहे, म्हणूनच आपल्या देशाच्या सरकारचे सर्व कायदेनियम आणि रीतिरिवाज, कुठल्याही प्रकारे आडमार्ग न काढता, तात्काळ मातृभाषेत लिहिले गेले पाहिजेत.’
त्यानंतर २२ नोव्हेंबर १६५० या दिवशी इंग्लंडच्या लोकसभेने जो निर्णय घेतला त्यात असे म्हटले होते, ‘सध्याच्या संसदेने, असा कायदा करावा की १ जानेवारी १६५१ पासून आणि त्यापुढे नेहमी न्यायाधीशांनी दिलेल्या निर्णयाच्या सर्व नोंदपुस्तिका आणि कायदेविषयक प्रसिद्ध होणारी सर्व पुस्तके ही इंग्रजीतच असतील.’

इंग्लंडचा १६५० सालच्या आधीच्या ६०० वर्षाचा इतिहास आणि भारताचा आजपासून मागच्या सुमारे दोनशे वर्षाचा इतिहास यात खूपच साम्य आहे. हजार वर्षापूर्वी संपूर्ण ग्रेट ब्रिटन हेसुद्धा भारताप्रमाणेच अनेक लहान लहान स्वतंत्र राज्यात विभागलेले होते. त्या राज्यांमध्ये आपापसात सतत कुरबुरी व लढाया चालू असत. आपल्या शत्रुराज्याचा काटा काढण्यासाठी परदेशातील राजाला आमंत्रण देणे, त्याला साहाय्य करणे असे उद्योग भारतातील राजांप्रमाणे इंग्लंडमधील राजांनीही केले. ज्याप्रमाणे भारताचा प्रदेश काबीज करण्यास इंग्रज, डच, फ्रेंच, पोर्तुगीज इत्यादी राष्ट्रे उत्सुक होती, त्याचप्रमाणे इंग्लंडचा प्रदेश काबीज करण्यास फ्रान्स, बेल्जियम, आर्यलड व इतर देश उत्सुक होते. शेवटी स्थानिक राजांच्या मदतीने फ्रान्सचा परकीय नॉर्मन राजा विजयी झाला.
रिचर्ड फॉस्टर जोन्स यांनी लिहिलेले ‘ट्रायम्फ ऑफ दी इंग्लिश लँग्वेज’ वरून ---
त्याने आपले सरदार व इतर अधिकारी स्वदेशातून आणून त्यांना इंग्लंडमध्ये उच्च पदावर नेमले आणि भरपूर जमीनजुमला, संपत्ती देऊन थोडक्या नॉर्मन अधिकाऱ्यांच्या मार्फत पूर्ण इंग्लंडचा कारभार स्वत: फ्रान्समध्ये बसून चालवला.
इंग्लंडवरील पकड घट्ट करण्यासाठी फ्रान्सने इंग्लंडमध्ये न्यायव्यवस्था. संसद, कायदेनियम, अर्थव्यवस्था इत्यादींची घडी आपल्या देशातील पद्धतप्रमाणे घातली. त्यासाठी आवश्यक ते सर्व कायदे, नियम, कार्यपद्धती यांच्यासाठी त्यांनी फ्रेंच भाषेचाच उपयोग केला. तेव्हा इंग्लंडातही स्थानिक इंग्रजी भाषेला ‘दी व्हर्न्याक्युल’ (देशी, अप्रगत बोली भाषा) म्हणूनच संबोधले जाई.
फ्रेंचांनी आपल्या राज्य कारभाराच्या काळात इंग्लंडमधील कायदा, संसदीय कारभार आणि न्याय संस्थेची मुहूर्तमेढ इंग्लंडात घालून दिली. मात्र त्यासाठी त्यांनी सर्वत्र फ्रेंच भाषेचाच उपयोग केला. सरकारी कोषागार (रिझव्‍‌र्ह बँक), राजाचे सल्लागार मंडळ (संसद), इंग्लंडमधील प्रश्नंतनिहाय न्यायसंस्था, शेरिफ (कायद्याची अंमलबजावणी करणाऱ्या पोलीस दलाचा सर्वोच्च अधिकारी). सर्व हिशेबाच्या खात्यांवरील सर्वोच्च हिशेब-तपासनीस अधिकारी (एक्सचेकर) अशा सर्व महत्त्वाच्या संस्थांच्या संबंधातील कायदे-नियम पूर्णपणे फ्रेंच पद्धतीप्रमाणे आणि फ्रेंच भाषेत बनवले गेले. त्यानंतरही काही शतके इंग्लंडमधील संसद, न्याय व्यवस्था आणि राज्य कारभाराची भाषा फ्रेंचच होती.
इंग्रजी भाषा ही असंस्कृत भाषा समजली जात असल्याकारणाने, जवळजवळ संपूर्ण जनता ख्रिश्चन असूनही अगदी सोळाव्या शतकाच्या सुरुवातीच्या काही दशकांपर्यंत the book of books (सर्वश्रेष्ठ ग्रंथ) समजल्या जाणाऱ्या बायबल या पवित्र धर्मग्रंथाचे भाषांतरही इंग्रजीमध्ये उपलब्ध करून दिलेले नव्हते.
मात्र फ्रेंचांच्या अधिपत्याखाली राहूनही इंग्रजी माणसाचा स्वाभिमान शाबूत राहिला होता. आपली भाषा ही कायद्याची भाषा होऊच शकणार नाही. ज्ञानभाषा होऊच शकणार नाही अशा न्यूनगंडाला फुंकर मारीत तो कपाळाला हात लावून बसला नाही. सहा शतकांचा न्यूनगंड निश्चयाने बाजूला सारून सर्वसामान्यांच्या हितासाठी इंग्रज लोकांनी स्वाभिमानाने व जिद्दीने सरकारला १ जानेवारी १६५१ पासून इंग्लंडमध्ये राज्यकारभार, न्यायसंस्था यांच्यासाठी इंग्रजी भाषा सक्तीची करणे भाग पाडले. तरीही प्रथम अनेक वर्षे शिक्षित आणि उच्चभ्रू वर्गाने दाद दिली नाही. १६५१ सालानंतर शंभराहून अधिक वर्षे लॅटिन व फ्रेंच भाषा इंग्लंडमध्ये पाय रोवून होत्या.
सर आयझॅक न्यूटन, ज्याचे नाव प्रत्येक इंग्रज नेहमीच मोठय़ा अभिमानाने घेत असतो, याने सतराव्या शतकाच्या अखेरच्या काळात केलेल्या आपल्या सर्व शोधांचे प्रबंध लॅटिनमध्येच लिहिले होते. इंग्रजीत नव्हे. शेवटी इंग्रज सरकारने कायदे आणि राज्यकारभाराच्या विषयात इंग्रजीचा वापर न केल्यास दंड लागू केला आणि अशा प्रकारे जिद्दीने आणि हिकमतीने आपल्या मातृभाषेला आपल्या देशात सर्वोच्च स्थान मिळवून दिले.

Letter of some facts of India - APJ

2009-10-01T23:15:00.000-07:00

Date ??????
(Got in my email from a friend)
Letter of some facts of India - APJ

APJ Abdul Kalam at SpeechThe President of India DR. A. P. J. Abdul Kalam 's Speech in Hyderabad .

Why is the media here so negative?
Why are we in India so embarrassed to recognize our own strengths, our achievements?
We are such a great nation. We have so many amazing success stories but we refuse to acknowledge them. Why?
We are the first in milk production.
We are number one in Remote sensing satellites.
We are the second largest producer of wheat.
We are the second largest producer of rice.
Look at Dr. Sudarshan , he has transferred the tribal village into a self-sustaining, self-driving unit. There are millions of such achievements but our media is only obsessed in the bad news and failures and disasters.
I was in Tel Aviv once and I was reading the Israeli newspaper. It was the day after a lot of attacks and bombardments and deaths had taken place. The Hamas had struck. But the front page of the newspaper had the picture of a Jewish gentleman who in five years had transformed his desert into an orchid and a granary. It was this inspiring picture that everyone woke up to. The gory details of killings, bombardments, deaths, were inside in the newspaper, buried among other news.

APJ Abdul Kalam at Speech1In India we only read about death, sickness, terrorism, crime.. Why are we so NEGATIVE? Another question: Why are we, as a nation so obsessed with foreign things? We want foreign T.Vs, we want foreign shirts. We want foreign technology.

Why this obsession with everything imported. Do we not realize that self-respect comes with self-reliance? I was in Hyderabad giving this lecture, when a 14 year old girl asked me for my autograph. I asked her what her goal in life is. She replied: I want to live in a developed India . For her, you and I will have to build this developed India You must proclaim. India is not an under-developed nation; it is a highly developed nation.
Do you have 10 minutes? Allow me to come back with a vengeance.

Got 10 minutes for your country? If yes, then read; otherwise, choice is yours.
YOU say that our government is inefficient.
YOU say that our laws are too old.
YOU say that the municipality does not pick up the garbage.
YOU say that the phones don't work, the railways are a joke. The airline is the worst in the world, mails never reach their destination.
YOU say that our country has been fed to the dogs and is the absolute pits.

YOU say, say and say. What do YOU do about it?

Take a person on his way to Singapore . Give him a name - 'YOURS'. Give him a face - 'YOURS'. YOU walk out of the airport and you are at your International best. In Singapore you don't throw cigarette butts on the roads or eat in the stores. YOU are as proud of their Underground links as they are. You pay $5 (approx. Rs. 60) to drive through Orchard Road (equivalent of Mahim Causeway or Pedder Road) between 5 PM and 8 PM. YOU come back to the parking lot to punch your parking ticket if you have over stayed in a restaurant or a shopping mall irrespective of your status identity… In Singapore you don't say anything, DO YOU? YOU wouldn't dare to eat in public during Ramadan, in Dubai YOU would not dare to go out without your head covered in Jeddah.
YOU would not dare to buy an employee of the telephone exchange in London at 10 pounds (Rs.650) a month to, 'see to it that my STD and ISD calls are billed to someone else.'YOU would not dare to speed beyond 55 mph (88 km/h) in Washington and then tell the traffic cop, 'Jaanta hai main kaun hoon (Do you know who I am?). I am so and so's son. Take your two bucks and get lost.' YOU wouldn't chuck an empty coconut shell anywhere other than the garbage pail on the beaches in Australia and New Zealand
Why don't YOU spit Paan on the streets of Tokyo ? Why don't YOU use examination jockeys or buy fake certificates in Boston ??? We are still talking of the same YOU. YOU who can respect and conform to a foreign system in other countries but cannot in your own. You who will throw papers and cigarettes on the road the moment you touch Indian ground. If you can be an involved and appreciative citizen in an alien country, why cannot you be the same here in India ?

APJ Abdul Kalam at Speech2Once in an interview, the famous Ex-municipal commissioner of Bombay , Mr. Tinaikar, had a point to make. 'Rich people's dogs are walked on the streets to leave their affluent droppings all over the place,' he said. 'And then the same people turn around to criticize and blame the authorities for inefficiency and dirty pavements. What do they expect the officers to do? Go down with a broom every time their dog feels the pressure in his bowels?
In America every dog owner has to clean up after his pet has done the job. Same in Japan .
Will the Indian citizen do that here?' He's right. We go to the polls to choose a government and after that forfeit all responsibility.
We sit back wanting to be pampered and expect the government to do everything for us whilst our contribution is totally negative. We expect the government to clean up but we are not going to stop chucking garbage all over the place nor are we going to stop to pick a up a stray piece of paper and throw it in the bin. We expect the railways to provide clean bathrooms but we are not going to learn the proper use of bathrooms.
We want Indian Airlines and Air India to provide the best of food and toiletries but we are not going to stop pilfering at the least opportunity.
This applies even to the staff who is known not to pass on the service to the public.

APJ Abdul Kalam Wings of fireWhen it comes to burning social issues like those related to women, dowry, girl child! and others, we make loud drawing room protestations and continue to do the reverse at home. Our excuse? 'It's the whole system which has to change, how will it matter if I alone forego my sons' rights to a dowry.' So who's going to change the system?
What does a system consist of? Very conveniently for us it consists of our neighbours, other households, other cities, other communities and the government. But definitely not me and YOU. When it comes to us actually making a positive contribution to the system we lock ourselves along with our families into a safe cocoon and look into the distance at countries far away and wait for a Mr.Clean to come along & work miracles for us with a majestic sweep of his hand or we leave the country and run away.
Like lazy cowards hounded by our fears we run to America to bask in their glory and praise their system. When New York becomes insecure we run to England When England experiences unemployment, we take the next flight out to the Gulf. When the Gulf is war struck, we demand to be rescued and brought home by the Indian government. Everybody is out to abuse and rape the country. Nobody thinks of feeding the system. Our conscience is mortgaged to money.

Dear Indians, The article is highly thought inductive, calls for a great deal of introspection and pricks one's conscience too…. I am echoing J. F. Kennedy's words to his fellow Americans to relate to Indians…..

'ASK WHAT WE CAN DO FOR INDIA AND DO WHAT HAS TO BE DONE TO MAKE INDIA WHAT AMERICA AND OTHER WESTERN COUNTRIES ARE TODAY'

Lets do what India needs from us.

APJ Abdul Kalam E-MailingForward this mail to each Indian for a change instead of sending Jokes or junk mails.

Thank you,

Dr. Abdul Kalam

I humbly request you to forward this to every Indian…… ……… ……… …

The top twenty languages

2009-09-15T08:56:00.000-07:00

The top twenty languages
Spoken as First or Second language ( millions )

0 200 400 600 800 1000 1200
Chinese Mandarin-------------------------------------------------------------------1052
English-------------------------------------------------508
Hindi --------------------------------------------- 487
Spanish------------------------------------------- 417
Russian---------------------------------------- 277
Bengali------------------------------------ 211
Portuguese-----------------------191
German, Standard-----------------128
French---------------------------128
Japanese-------------------------126
Urdu-----------------------------104
Korean----------------------------78
Chinese, Wu-----------------------77
Javanese------------------------- 76
Telugu--------------------------- 75
Tamil-----------------------------74
Chinese, Yue--------------------- 71
Marathi------------------------- 71
Vietnamese--------------------- 68
Turkish------------------------ 61
----------------------------------------------------------------------------

वन्दे मातरम्

2009-08-14T03:40:00.000-07:00

वन्दे मातरम्
सुजलाम् सुफलाम् मलयजशीतलाम्
सस्यश्यामलाम् मातरम्।

शुभ्रज्योत्स्नापुलकितयामिनीम्
फुल्लकुसुमितद्रुमदलशोभिनीम्
सुहासिनीम् सुमधुर भाषिणीम्
सुखदाम् वरदाम् मातरम् ॥ १ ॥
वन्दे मातरम् ।

कोटि - कोटि - कण्ठ कल - कल - निनाद - कराले,
कोटि - कोटि - भुजैर्धृत - खरकरवाले,
अबला केन मा एत बले।
बहुबलधारिणीम् नमामि तारिणीम्
रिपुदलवारिणीम् मातरम् ॥ २ ॥
वन्दे मातरम् ।

तुमि विद्या, तुमि धर्म
तुमि हृदि, तुमि मर्म
त्वं हि प्राणाः शरीरे
बाहुते तुमि मा शक्ति,
हृदये तुमि मा भक्ति,
तोमारइ प्रतिमा गडि मन्दिरे-मन्दिरे ॥ ३ ॥
मातरम् वन्दे मातरम् ।

त्वम् हि दुर्गा दशप्रहरणधारिणी
कमला कमलदलविहारिणी
वाणी विद्यादायिनी,
नमामि त्वाम् नमामि कमलाम्
अमलाम् अतुलाम् सुजलाम् सुफलाम् मातरम् ॥ ४ ॥
वन्दे मातरम् ।

श्यामलाम् सरलाम् सुस्मिताम् भूषिताम्
धरणीम् भरणीम् मातरम् ॥ ५ ॥
वन्दे मातरम् ।
-बंकीमचंद्र चट्टोपाध्याय (चटर्जी)
===
'आनंदमठ' लिहिण्यापूर्वी पाच वर्षे, कार्तिक शु. नवमी १७ नोव्हेंबर १८७५ रोजी बंकीमचंद्र चटर्जींनी लिहिलेले हे गीत जणू 'आनंदमठ' कादंबरीसाठीच लिहिले असावे इतके चपखल बसले आहे.
===
मराठी रुपांतर - श्री. नरेंद्र गोळे
आई तुला प्रणाम
आई तुला प्रणाम ॥ धृ ॥

सुजल तू, सुफल तू, मलयानिलशीत तू ।
हरीतशस्यावृत्त तू ॥
चांद्रज्योत्सनापुलकित यामिनी ।
उदितपुष्प-लता-वनांनी विभूषिते ॥
सुहासिनी, सुमधूर भाषिणी ।
सुखदा, वरदायिनी ॥ १ ॥ आई, तुला प्रणाम

कोटी कोटी मुखांनी अभिव्यक्त तू ।
कोटी कोटी बाहूंचे बल प्राप्त तू ॥
अबला कशी? महाशक्ती तू ।
अतुलबलधारिणी ॥
प्रणितो तुज तारिणी ।
शत्रुदलसंहारिणी, तुला प्रणाम ॥ २ ॥ आई, तुला प्रणाम

तू विद्या, तू धर्म ।
तू हृदय, तू मर्म ॥
तूच प्राण अन् कुडीही ।
तूच मम बाहूशक्ती ॥
तूची अंतरीची भक्ती ।
तुझीच प्रतिमा वसे, हर मंदिरी, मंदिरी ॥
तुला प्रणाम ।
आई तुला प्रणाम ॥ ३ ॥ आई, तुला प्रणाम

तू ची दुर्गा, दशप्रहरणधारिणी ।
कमला, कमलदल विहारिणी ॥
वाणी, विद्यादायिनी ।
तुला प्रणाम, कमले तुला प्रणाम ॥
अमले, अतुले, सुजले, सुफले, आई ।
आई तुला प्रणाम ॥
श्यामले, सरले, सुस्मिते, भूषिते ।
तूच घडवी, पोषी तू, आई ॥ ४ ॥ आई तुला प्रणाम
===
sandeepmashoor@gmail.com यांनी खूप जणांना पाठवले. दोघा श्रेष्ठ कविंचे व महाजन यांचे आभार

महापालिकेत मराठीची संगणकीय गळचेपी

2009-03-14T03:42:00.000-07:00

Loksatta has raised an issue as below which has an answer.
The answer is from a different route.
Send an applicastion under RTI asking following questions...
1)At what interval do senior (class 1 and abve) officers of corporation sit down to a meeting to review use of Marathi on computers in BMC? Give dates for 1.1.08 to 1.3.09
2)How many senior (class 1 and abve) officers of corporation can themselves type Marathi on comp (We all know the answer will be NIL)? A
nd how many can type English on comp ?? Give their names.
3) How many of them have personally sat down to experiment that
a) using Unicode + inscript key board is very easy.
b) It does not need any extra software or hardware and hence NO EXTRA MONEY.
c) It does not need any extra TRAINING and hence NO LOSS of TIME except first 2 minutes of initiation.
Give names if anyone knows.
(We all know the answer will be NIL)
4) What is the mechanism to discuss 2 options where NO MONEY is needed against HUGE MONEY is needed. How much time will BMC need to have a meeting to discuss use of comp for Marathi through unicode+inscript ??
लोकसत्ता
महापालिकेत मराठीची संगणकीय गळचेपी!
मुंबई, १२ मार्च/ प्रतिनिधी
मुंबई महानगरपालिकेत नगरसेवकांना संगणक देण्याचा मुद्दा असो अथवा
प्रशासनातील उच्चपदस्थांना संगणकीय सेवेबाबत एखादा निर्णय घ्यायचा असो,
नगरसेवकांची बैठक बोलावून, सादरीकरण करून आवश्यक तो प्रस्ताव आणून हा
निर्णय मंजूर केला जातो. मात्र एका निर्णयाबाबत पालिकेत टोलवाटोलव सुरू
आहे. संगणकीय कामकाजात मराठीचा वापर व्हावा यासाठी ‘युनिकोड सिस्टिम’ची
अंमलबजावणी करण्यात पद्धतशीर टाळाटाळ करण्यात येत आहे. पालिका आयुक्त
मराठी असूनही मराठीची ही संगणकीय गळचेपी होते आहे. महापालिकेचा कारभार
शंभर टक्के मराठीत करण्याची घोषणा करणाऱ्या आयुक्त जयराज फाटक यांना
संगणकीकरणासाठी विनामूल्य उपलब्ध होणारी युनिकोडची सेवा का नको आहे, असा
प्रश्न आता उपस्थित करण्यात येत आहे. मनसेने पालिका कायद्यानुसार
दुकानांवर मराठीतच पाटय़ा असाव्यात अशी भूमिका घेतल्यानंतर फाटक यांनीही
दुकानांवर मराठीत पाटय़ा असल्या पाहिजेत, असा फतवा काढून कारवाईस सुरूवात
केली होती. विशेष म्हणजे मराठी पाटय़ांविषयीचा कायदा हा १९६१ सालचा असून
आपण त्याचीच अंमलबजावणी करतो आहोत, असे प्रसारमाध्यमांना सांगितले होते.
इंग्रजी भाषा वगळता विविध भाषांमध्ये जगभरात संगणकीय व्यवहार करावयाचा
झाल्यास भाषावार वेगवेगळी सॉफ्टवेअर आहेत. मराठीसाठीही वेगवेगळी
सॉफ्टवेअर बाजारात उपलब्ध असून एका कंपनीच्या सॉफ्टवेअरचा वापर करून
अन्यत्र मजकूर पाठविल्यास त्या संगणकधारकाकडे ते सॉफ्टवेअर नसल्यास मजकूर
वाचता येणे अशक्य असते. यासाठी जगभराकरीता युनिकोड सिस्टिम तयार करण्यात
आली आहे. विशेष म्हणजे ही सेवा मोफत मिळत असतानाही लक्षावधी रुपये खर्च
करून पालिकेतील काही उच्चपदस्थ मराठीसाठी वेगळे सॉफ्टवेअर वापरण्याच्या
प्रयत्नात असल्याचे ‘मराठी अभ्यास केंद्रा’च्या सुशांत देवळेकर, उदय रोटे
आणि राममोहन खानापुरकर यांचे म्हणणे आहे. पालिकेत संगणकावर व
इंटरनेटवर मराठीचा वापर व्हावा यासाठी या मंडळींनी युनिकोडचा वापर करण्याची
मागणी आयुक्त जयराज फाटक यांच्याकडे केली. ‘मराठी अभ्यास केंद्रा’च्या वतीने
मराठीच्या वापरासाठी एक पुस्तिकाही लिहिली आहे. याविषयावर ‘लोकसत्ता’ने
एक मालिका प्रसिद्ध केल्यानंतर मराठी अभ्यास केंद्राच्या सुशांत देवळेकर
व खानापुरकर यांनी पालिका आयुक्त फाटक तसेच सहाय्यक पालिका आयुक्त
बालमवार यांना युनिकोडच्या वापराची विस्ताराने माहिती दिली. तसेच यामुळे
पालिकेचे पैसेही कसे वाचतील ते पटवून दिले होते. मात्र ‘मराठी अभ्यास
केंद्रा’च्या या कार्यकर्त्यांच्या म्हणण्यानुसार आयुक्तांनी
इंग्रजीपेक्षा मराठीतून संगणकीय टंकलेखन करणे कठीण असते, असे उत्तर दिले.
अडीच महिन्यांपूर्वी आयुक्तांकडून मिळालेल्या निराशाजनक अनुभवानंतरही
‘एसएमएस’ व दूरध्वनीकरून आयुक्तांकडे संपर्क साधला असता विचार करू असे
‘सरकारी’ उत्तर देण्यात आल्याचे देवळेकर यांनी सांगितले. आता या
गोष्टीलाही दोन महिने झाले असून मराठीकरणाचे भरीव निर्णय घेण्यास पालिका
आयुक्तांना वेळ का मिळत नाही, अशी चर्चा आता सुरू झाली आहे.

Plg_Chart_1.00

2008-11-07T04:36:00.000-08:00

Geeta Recitals by Dr. Balram S. Agnihotri -- गीता पाठ

2008-10-10T23:44:00.002-07:00

भगवद्गीता पाठ यहाँ देख व सुन सकते हैं। निम्नलिखित links देखें
Intro --
SrimadBhagavGeeta and Durga Saptashati are called PATH GRANTH which means that they are to be recited as a daily rite. Thousands of Indian households have this tradition. Here thi Geeta recitals are uploaded so as to facilitate those who wish to learn or provide these chantings in the house.

My father Dr. Balram Sadashiv Agnihotri, Prof of Sanskrit and Philosophy guided research students for M. Phil and Ph. D. at Mithila Research Institute, Darbhanga, Bihar. He was a great student of Geeta and made it an every-evening habit for us children to sit with him for Geeta recital. That is how we all learnt Geeta by heart. Much later, when he was 86, I was able to get complete recording of Bhagvadgeeta done by him. Even at that age he was able to record all the 18 chapters in 1 sitting.
Around same time he managed to finish writing his book BuddhiYog, which he was planning for years. It is said in Geeta – “ ददामि बुद्धियोगं तं येन मामुपयांति ते -- I give good wisdom to people with which they can reach me” To whom does He give the Wisdom and how do we go about getting His Blessings?
I have been able to put his Geeta recitals on YouTube. Here are the links.

Adhyay 18 – Moksha Sanyas Yog
Adhyay 17 - ShraddhaTraya Vibhag Yog
Adhyay 16 – Daivasur Sampad Vibhag Yog
Adhyay 15 – Purushottam Yog
Adhyay 14 – GunaTraya Vibhag Yog
Adhyay 13 – Kshetra Kshetrajnya Vibhag Yog
Adhyay 12 – Bhakti Yog
Adhyay 11, part 1 - Vishvaroop Darshan Yog
part 2
Adhyay 10 – Vibhutu Yog
Adhyay 09 – RajVidya RajGuhya Yog
Adhyay 08 – Akshar Brahma Yog
Adhyay 07 -- Jyan Vijyan Yog
Adhyay 06 – Atma Sanyam Yog
Adhyay 05 – Karma Sanyas Yog
Adhyay 04 – JyanKarma Sanyas Yog
Adhyay 03 – Karma Yog
Adhyay 02 – Sankhya Yog
Adhyay 01 - Arjun Vishad Yog
--------------------------------------------------------------------------------

जिन्हे नाज है हिन्द पर वो कहाँ हैं

2008-10-10T23:44:00.001-07:00

Jinhe Naaz Hai Hind Par Wo Kahan Hai
Pyassa ( 1957 )A film by Guru Dutt, song by Sahir Ludhianvi, music Sachin Deo Burman, sung by Mohammad Rafi
जिन्हे नाज है हिन्द पर वो कहाँ हैं
जरा मुल्क के रहबरोंको बुलाओ
ये कूचे, ये गलियाँ, ये मंजर दिखाओ
जिन्हें नाज है हिन्द पर उनको लाओ जिन्हें नाज है हिन्द पर वो कहाँ हैं।

पूरा गीत ----------
ये कूचे, ये नीलामघर दिलकशी के। ये लुटते हुवे कारवाँ जिन्दगी के।
कहाँ हैं कहाँ हैं मुहाफिझ खुदी के, जिन्हें नाज है हिन्द पर वो कहाँ हैं।

ये पुरपैंच गलियाँ ये बदनाम बाजार। ये गुमनाम राही ये सिक्कों की झंकार।
ये इस्मत के सौदे, ये सौदों पे तकरार, जिन्हें नाज है हिन्द पर वो कहाँ हैं।

ये सदियोंसे बेखौफ सहमी सी गलियाँ। ये मसली हुई अधखिली जर्द कलियाँ।
ये बिकती हुई खोखली रंगरलियाँ, जिन्हें नाज है हिन्द पर वो कहाँ हैं।

वो उजले दरीचों में पायल की छनछन। थकी हारी साँसों पे तबले की धनधन।
ये बेरूह कमरों में खाँसी की ठनठन, जिन्हें नाज है हिन्द पर वो कहाँ हैं।

ये फूलों के गजरे, ये पीकों के छींटे। ये बेबाक नजरें, ये गुस्ताख फितरें.
ये ढलके बदन और ये बीमार चेहरे, जिन्हें नाज है हिन्द पर वो कहाँ हैं।

यहाँ पीर भी आ चुके हैं, जवाँ भी। तनोमन्द बेटे भी अब्बामियाँ भी।
ये बीवी भी है और बहन भी है, माँ भी, जिन्हें नाज है हिन्द पर वो कहाँ हैं।

मदद चाहती है ये हव्वा की बेटी। यशोदा की हमजिन्स राधा की बेटी।
पयम्बर की उम्मत, जुलेखा की बेटी, जिन्हें नाज है हिन्द पर वो कहाँ हैं।

जरा मुल्क के रहबरोंको बुलाओ
ये कूचे, ये गलियाँ, ये मंजर दिखाओ
जिन्हें नाज है हिन्द पर उनको लाओ............. जिन्हें नाज है हिन्द पर वो कहाँ हैं।